‘Je moet vrouwen niet wegzetten als kakelende kippen’

BARNEVELD Er zitten, eindelijk, de komende regeerperiode meer vrouwen in de Tweede Kamer dan ooit. En dat is een goed teken. Toch denkt vaste columnist Erik Roest het tegenovergestelde : een onderbuikgevoel dat hij staaft met stereotypen. Laat ik u én meneer Roest uitleggen waarom verandering nodig is.

Want laten we eerlijk zijn: de wereld, en de politiek als afspiegeling daarvan, is te lang gedomineerd door (witte) mannen (van zekere leeftijd). Dat geeft de heer Roest zelf ook toe; het is goed dat dat verandert. ‘Maar laten we niet doen alsof het aantal vrouwen op de teller de maatstaf is van vooruitgang’, dat is waar het mis gaat. Want die teller geeft wel degelijk iets aan.

WINST In een wereld waarin mannen altijd de maatstaf zijn geweest, is het winst als er meer vrouwen, gekleurde mensen, neurodiverse mensen en mensen van alle genders en geaardheden op publieke functies en bestuursfuncties zitten. Tuurlijk, ik ben het met de heer Roest eens: het liefst zou ik zien dat iedereen wordt beoordeeld op diens merites. Dat alle CV’s beoordeeld worden op kwaliteit, en niet op naam, geslacht of leeftijd. Maar de realiteit is, zoals we allemaal inmiddels weten, heel anders. Want waar mannen de keuzes maken, worden ook mannelijke eigenschappen als ‘beste uit de test’ beoordeeld en maken andere mensen überhaupt minder kans. De ideale wereld, die is er dus (nog) niet. En daarom is het winst als die balans verschuift. Uit onderzoeken blijkt namelijk ook al lang dat er bétere keuzes worden gemaakt, en ook nog eens met soepelere processen, als er een diverse representatie van de bevolking aan heeft gewerkt.

KAKELENDE KIPPEN Over de ideale wereld zijn we het dus eens. Maar wat zeker niet gaat helpen om die ideale wereld vorm te geven, is om de helft van de bevolking weg te zetten als kakelende kippen. De heer Roest vindt het vervelend dat vrouwen langer aan het woord zijn, en daardoor vergaderingen uitlopen. En omdat hij zelf ervaring heeft als voetbalcoach van jongens én meisjes, weet hij als geen ander dat meisjes ‘meteen gaan huilen’. Met dergelijke stereotypen draagt de heer Roest bij aan de archaïsche en patriarchale wereld waarin we nog steeds leven. Stereotypen brengen mensen terug tot hun geslacht in plaats van hun kwaliteiten – precies wat de heer Roest niet wil bereiken, volgens zijn eigen woorden. We moesten toch immers worden beoordeeld op onze kwaliteiten?

WITTE MANNEN Het blijft toch frappant dat het de witte mannen van middelbare leeftijd zijn die als eerste moord en brand schreeuwen als er meer vrouwen belangrijke functies bekleden. Nummer 18 op de kandidatenlijst van GL-PvdA kan erover meepraten. Maar representatie is geen zero-sum game. Meer ruimte voor de een betekent niet dat er minder ruimte is voor de ander. Het betekent dat we toewerken naar gelijkheid. Eindelijk! Ja, eindelijk.

Meer vrouwen in de politiek betekent dat we toewerken naar gelijkheid. Eindelijk! 

Ik zou daarom de heer Roest graag willen uitnodigen: breng uw eigen woorden in de praktijk. Laten we mensen beoordelen op hun kwaliteiten, niet op hun geslacht. Wanneer we dat namelijk doen, maakt het aantal vrouwen óf mannen in de Tweede Kamer helemaal niet uit. Dan zijn dat gewoon de besten - en gekozen door de burger. Democratisch, in vrijheid.

En tot slot nodig ik de heer Roest uit: kom ook eens naar een gemeenteraadsvergadering in Barneveld kijken. Dan zult u zien dat het niet de vrouwen zijn door wie de vergadering uitloopt.

Marjet van Rietschoten, raadscommissielid Barneveldse VVD
(ja, ook zo’n vrouw in de politiek)

Lees ook

Column Zevensprong: ‘Moeten we nu écht blij zijn met meer vrouwen in de Tweede Kamer?’