Jan Schut (1951-2024): een rietdekker met een grote passie voor oude foto’s

BARNEVELD ‘Vrogger’ wordt nooit meer zoals vroeger, was mijn eerste gedachte toen ik het bericht van het plotselinge overlijden van Jan Schut hoorde. Hij werd maar 72 jaar oud. 

Veel te jong overleden, hoor je in zo’n geval vaak en dat heeft soms niet alleen met leeftijd te maken. Jan zat nog vol plannen al was het alleen maar voor het vullen van de rubriek ‘Vrogger’ in de Barneveldse Krant die hij, na het overlijden van Joop Brons, samen met verzamelaar Jan Westeneng verzorgde. Veel lezers van de Barneveldse Krant zochten in de weekendbijlage meteen naar de pagina’s met soms onbekende foto’s van de gemeente Barneveld van weleer. Links de foto’s met een quizvraag en rechts die met een kort verhaaltje. Soms werd daarbij een door Jan Schut zelfgemaakte foto geplaatst, want zijn camera ging vaak mee tijdens zijn wandelingen door het dorp of het Schaffelaarsebos. 

RIETDEKKER De geboren Kootwijkerbroeker, de laatste van de vijf generaties rietdekkers, verhuisde later met zijn vrouw Hermien naar het centrum van Barneveld en betrok een appartement aan het Raadhuisplein. Van daaruit ondernam hij zijn wandelingen, fotografeerde het begin van de Oud-Veluwse Marktdagen en werkte hij aan de twee plaatjesalbums die door de Plus-supermarkt werden uitgegeven. 

VOETBAL Met zijn vrouw Hermien kreeg hij twee kinderen: Janine en de bekende sportverslaggever en -tv-presentator Henry, die hij vaak letterlijk op de voet volgde. Jan Schut was in het verleden zelf een bekende voetballer die in 1972 met zijn elftal van SDVB promoveerde naar de 1e klasse van de KNVB. Zijn kleinzoon Stijn heeft diezelfde passie voor voetballen. Opa Jan stond hem vaak vanaf de zijlijn aan te moedigen. De passie voor voetbal deelde Jan overigens ook met zijn andere kleinzoons Luuk en Mats (die bij SDVB voetbalt). Kleindochter Anne staat te boek als een talentvol zwemster. Opa kwam ook vaak bij Luuk, Mats en Anne kijken.

OUDE FOTO’S Zo’n onverwacht afscheid doet extra pijn. Persoonlijk mis ik de korte gesprekjes op straat met Jan; de bril omhoog in zijn krullende haar geschoven, vaak met Hermien naast hem. ‘We moeten binnenkort samen maar eens koffie gaan drinken Jan’. ‘Doen we’, klonk het dan maar het is er helaas nooit van gekomen. Af en toe werd ik in het dorp aangesproken over een door hem geplaatste foto in ‘Vrogger’. ‘Mooie foto’, was vaak de opmerking en ik dan maar weer vertellen dat het mijn rubriek niet was en dat ik ‘Verrassend Verleden’ verzorg. Vreemd genoeg voelde ik me altijd trots op zijn rubriek. We deelden immers dezelfde passie voor oude foto’s en lokale geschiedenis. 

De foto onder de rouwadvertentie in onze krant maakte Jan zelf. Het is een symbolische foto van het bruggetje naar de in mist gehulde Koeweide in het Schaffelaarsebos. Via het bruggetje komt de wandelaar bijna in een onbekende wereld terecht. Ik wens Jan Schut een veilige oversteek en de hoop dat die mist voor allen die hem liefhadden later zal optrekken en de stralende wereld laten zien waarin hij immers leefde en velen vreugde gaf.   

Geschreven door Gerjan Crebolder