Nieuwe SSS-trainer (75): 'Mentaal voel ik me een jonge hond'

BARNEVELD Wat bezielt een 75-jarige trainer, gepokt en gemazeld in het volleybalwereldje, om een groep fanatieke meiden te gaan trainen en coachen in de tweede divisie. Menig persoon die het volleybal een beetje volgt, zal zich ongetwijfeld die vraag hebben gesteld toen bekend werd dat de inmiddels 75-jarige Bert Gerritsen de samenwerking aanging met de damestak van SSS.

Gerard Brom

Bert Gerritsen is daar helder over. ,,Het volleybalwereldje is mijn wereld. Eigenlijk is dat al zo vanaf de middelbare school en het voelt gewoon als een hele prettige omgeving. Het was ooit de bedoeling dat ik sportleraar zou worden. De aanmelding bij het CIOS was al rond, maar ik had gelogen over mijn leeftijd. Ik was nog geen 18 en moest een jaartje wachten. Ik heb de ambitie van sportleraar toen maar laten varen en ben uiteindelijk in de commerciële wereld beland.''

VERKOCHT In Leiden heb ik in mijn jeugd nog een tijdje niet onverdienstelijk gevoetbald, maar eenmaal in aanraking met het volleybal was ik verkocht. Al snel merkte ik dat training geven erg leuk is om te doen en haalde mijn trainerslicentie binnen. We verhuisden naar Nijmegen waar ik Avanti heb getraind, dat later fuseerde naar VoCASA. Tien jaar geleden was ik daar opnieuw trainer en dacht 'nu is het mooi geweest, de cirkel is rond' maar elke keer weer kwam er een nieuwe club op mijn pad die ik verder kon helpen. Drie jaar geleden trainde ik VoCASA opnieuw, samen met Gert Veldhuizen.'

LAATSTE KUNSTJE? Of SSS zijn laatste kunstje wordt laat de ervaren rot in het midden. 'Mijn eerste indruk is dat het een hard werkend team is dat openstaat voor nieuwe facetten. Als ik na de training thuiskom merkt mijn vrouw direct of het goed zit en gelukkig is dat het geval, al zijn we pas drie trainingen op weg. De enige echte zorg die ze heeft is de reis van en naar Barneveld met de auto', zo lacht Gerritsen.

Niet bang voor fysieke belemmeringen? 'Ach, het enige ongemak zijn de knieën. Ik heb last van artrose en ja, ik ben aan de zware kant, maar ik ben nou eenmaal een bourgondiër. Misschien volgt er ook nog een neusoperatie, maar dat kan wel tussen de trainingen door. Mentaal voel ik me nog een jonge hond en daar prijs ik me erg gelukkig mee.'

BOEK Dat de 75-jarige Huissenaar voorlopig nog niet achter de geraniums plaatsneemt blijkt wel uit het feit dat hij naast het trainerschap nog steeds actief toneel speelt, in een piratenkoor zingt en er samen met zijn vrouw regelmatig met de fiets op uit trekt. ,,Als ik echt ga stoppen komt er een boek. In mijn hoofd ben ik daar al mee bezig en heb al één en ander opgetekend. Dat begint bij mijn jeugd, ik ben in een kinderrijke buurt opgegroeid en was een echt straatschoffie. Het vervolg naar een maatschappelijke carrière en natuurlijk mijn 50-jarige ervaring als volleybaltrainer zullen daar een belangrijk onderdeel van uitmaken.''

PRESTATIETRAINER Eerst wacht de klus met SSS. ,,Ik ben en blijf een prestatietrainer. Mijn belangrijkste doel is om er een echte eenheid van te maken. Geen 'ja maar', maar een team dat voor elkaar door het vuur gaat. Dat wordt een mooie missie.''