Kayak reist door de tijd in Voorthuizen

De officiële start van Kayak’s najaarstournee ‘Journey Through Time -2’ staat gepland op vrijdag 11 oktober, maar vandaag (zaterdag) is de Nederlandse rockformatie al te bewonderen in Voorthuizen. De speciale voorpremière, die de 25e en laatste aflevering van het muziekfestijn ‘Back to the Sixties’ opluistert, kwam mede tot stand dankzij de bemiddeling van Voorthuizenaar Geurt Buurman. Gesprek met oprichter/toetsenist Ton Scherpenzeel: ,,Mijn leven is saaier dan dat van een ambtenaar.’’

Geurt Buurman is niet alleen fan van Kayak, hij sponsort de band ook. Tijdens de vorige tournee (in 2012) werd de apparatuur van de rockmuzikanten vervoerd in een busje van het Voorthuizense garagebedrijf. In de aanloop naar de nieuwe serie optredens bemiddelde Buurman tussen het management van de band en de organisatie van de 25e Back to the Sixties, die de allerlaatste editie dolgraag van een bijzonder tintje wilde voorzien.

Ton Scherpenzeel (61) verheugt zich op het optreden in Voorthuizen. ,,We hebben nog niet eerder gespeeld op een back to the sixties-festijn, ook al omdat we pas in de jaren zeventig zijn begonnen. Ik heb begrepen dat we spelen op een leuk evenement, waar veel bezoekers op afkomen. We krijgen anderhalf uur de tijd om het publiek te vermaken. Dat betekent dat we enkele nummers uit onze speellijst moeten schrappen, omdat ons optreden normaal gesproken ruim twee uur duurt, maar de hoogtepunten komen zeker langs.’’

In vergelijking met de vorige tournee door de Nederlandse theaters heeft Scherpenzeel de nodige veranderingen doorgevoerd, ,,maar om sommige nummers, zoals Ruthless Queen, Starlight Dancer, Merlin en Chance for a Lifetime, kunnen en willen we niet heen. Net als in 2012 zullen we van elk album minimaal één nummer spelen, maar de opzet is anders. We willen natuurlijk wel verrassend blijven.’’

De rockband Kayak, die al sinds 1972 jaar aan de weg timmert, beschikt over een trouwe achterban. ,,Sommige fans maken tijdens zo’n tournee wel twintig optredens mee. Ze komen niet alleen voor ons en onze muziek, maar ook voor elkaar. Het zijn verzamelaars; zo zie ik het althans. De één verzamelt postzegels, zij verzamelen optredens. We zijn deze trouwe fans dankbaar, want zonder hen zouden wij niet kunnen bestaan. Bovendien stellen ze zich zeer bescheiden op. We hebben geen last van opdringerige tieners die ons claimen. Dat zou ik ook vreselijk vinden. Publiek bezit worden is het laatste wat ik wil.’’

Het leven in de schijnwerpers hoort erbij, maar Scherpenzeel blijft net zo lief in de schaduw. ,,Nummers schrijven blijft toch mijn grootste passie. Ik zit vaak hele dagen in mijn studio een 29beetje te pielen. Geweldig vind ik dat, maar spannend is het allerminst. Mijn leven is saaier dan dat van een ambtenaar.’’

Als componist is Scherpenzeel blij dat hij de beschikking heeft over een eigen band. ,,Het is leuk om nummers te schrijven, maar uiteindelijk wil je ze ook uitvoeren. Daar heb je muzikanten voor nodig. Ik vind het geweldig om samen muziek te maken, zeker als je daar ook nog een publiek voor vindt. Ik heb met verschillende mensen gespeeld, maar Kayak loopt als een rode draad door mijn carrière. We maken rockmuziek, maar het is heel breed, soms zelfs tegen het klassieke aan. Ik kan daar volledig mijn ei in kwijt.’’

Ondertussen deinst de Hilversummer er niet voor terug om zo veel mogelijk kanten van het muzikale spectrum te verkennen. ,,Deze maand komt mijn solo-album uit, The Lion’s Dream geheten. Het is een mooie plaat geworden, die geïnspireerd is door de Renaissance en folkmuziek. Geen plaat die de hitlijsten gaat bestormen, maar dat interesseert me ook niet. Dit album wilde ik gewoon maken.’’

Ondertussen is Scherpenzeel ook bezig met een nieuw project voor Kayak, waarbij het leven van Cleopatra als uitgangspunt dient. ,,Haar leven intrigeert mij. Cleopatra was een spannende vrouw, die in de tijd van het machtige Egypte beroemde minnaars had als Julius Ceasar. Toen ik haar levensverhaal las, zag ik allerlei thema’s om er een mooi muzikaal spektakel van te maken, zoals liefde, oorlog en rivaliteit. Samen met mijn vrouw Irene ben ik aan de slag gegaan. Dat is een lang, maar ook mooi proces. Ik ben een kunstenaar, vind het mooi om nieuwe nummers te creëren. Al die tributebands, die alleen maar grote hits spelen uit vervlogen tijden, vind ik pure armoe. Het is tekenend voor deze tijd dat er zo vaak wordt terug gegrepen op dingen die er niet meer zijn. In mijn ogen leidt dat tot stilstand, zo niet achteruitgang. Ik maak liever iets nieuws. En hoewel ik het prima vind om een plaat te maken met losse songs, had ik nu weer zin om met tekst en muziek een meeslepend verhaal te vertellen. Ik ben begonnen met allerlei losse puzzelstukjes, die straks allemaal in elkaar moeten gaan vallen. Dat is nog een hele zoektocht, want er is geen voorbeeld. En dat vind ik een heerlijke uitdaging.’’

,,Ik wilde graag weer een spektakelstuk maken. Daarbij moet je niet denken aan verkleedpartijen, maar wel aan een voorstelling met toeters en bellen. Het wordt trouwens wel een uitdaging om dit project financieel rond te krijgen. We zijn nog op zoek naar sponsoren en gaan mogelijk ook iets doen op het gebied van crowdfunding.’’

Scherpenzeel is voorlopig niet van plan om te stoppen als muzikant. ,,Ik ben er nog lang niet aan toe om met pensioen te gaan, al ben ik me ervan bewust dat het niet vanzelfsprekend is dat we met Kayak succesvol blijven. We hebben in Nederland heel erg de neiging om telkens weer achter iets nieuws aan te lopen. Dat wij al tientallen jaren aan de weg timmeren, lijkt er niet toe te doen. Als je even geen nieuwe plaat maakt, heb je meteen afgedaan. Bij elke tournee kunnen we ons opnieuw voorstellen. Met die wetenschap in het achterhoofd gaan we er de komende maanden alles aan doen om de harten van ons publiek opnieuw te veroveren, Te beginnen in Voorthuizen.’’