‘Ettertje van vroeger’ runt nu zijn eigen zaak in Barneveld: ‘Plak niet meteen stempel op druk kind’

BARNEVELD Op school was hij een lastig ventje dat niet stil kon zitten, maar John van Kempen (32) bewijst dat je met tomeloze inzet en de juiste hulp ver kunt komen. Dit is het inspirerende verhaal van de trotse eigenaar van Barneveld Fish.

Het is nog vroeg in de ochtend aan de Nieuwstraat in Barneveld. Terwijl het dorp langzaam ontwaakt, is er binnen bij Barneveld Fish al hard gewerkt. De vloer glimt na een grondige dweilbeurt en de veertien meter lange vitrine wordt met bijna chirurgische precisie ingericht. John van Kempen legt behoedzaam fris groen tussen de glanzende kabeljauw, zeebaars en dorade. In deze winkel kan hij zijn tomeloze energie kwijt, dezelfde energie die hem in de schoolbanken nog zo in de weg zat.

Lastige jongen

‘Je moet mij niet op een kantoor zetten, want dan gaat het mis. Ik denk dat ik dan iedere dag de bureaustoel sloop’, vertelt John lachend. De nuchtere ondernemer weet inmiddels precies waar zijn kracht ligt, maar dat was vroeger wel anders. Op school werd hij gezien als een ‘moeilijk geval’. ‘Ik was heel druk, kon me niet concentreren en deed popiejopie. Voor leerkrachten was ik een lastige jongen.’
Die onrust kwam niet uit de lucht vallen. Johns thuissituatie was complex door de scheiding van zijn ouders. Vanaf zijn elfde verdween zijn biologische vader uit zijn leven, een man die kampte met een verslaving aan drank en drugs en in 2015 overleed. Zonder vaderfiguur en met een overschot aan energie, dreigde John tussen wal en schip te belanden. ‘Men noemt het tegenwoordig al snel ADHD, maar ik houd niet van die stempeltjes. De een is wat drukker, de ander wat rustiger. Als je druk bent, moet je simpelweg zorgen voor fysieke uitdaging. In onze lange winkel kan ik mijn lol op; ik loop hier 25.000 tot 30.000 stappen per dag.’

John van Kempen in de ring. 

Vaderfiguur

Zonder Wim Koelewijn (55) had John echter nooit zijn eigen zaak gehad. Wim, een bekende uit de kerk in Spakenburg die sportscholen en viszaken runde, zag iets in de toen dertienjarige John wat de leraren niet zagen. Hij ontfermde zich over de jongen. ‘Wim zei: ‘Kom maar bij mij trainen en werken. Dan komt het wel goed met jou.’ Hij werd de vaderfiguur die ik miste. Hij hield me altijd de hand boven het hoofd, ook al was ik zeker niet de makkelijkste. Het was een traject van de lange adem.’ In de sportschool ontdekte John kickboksen, een sport waarin hij zijn energie kwijt kon. Hoewel hij talent had, hing hij de handschoenen in 2017 aan de wilgen. ‘Het is een levensstijl. Als je de top wilt bereiken, moet je er alles voor laten. Bovendien kon ik het risico op blessures niet meer lopen vanwege het werk.’ De discipline van de ring nam hij echter mee naar de viswinkel.

Van afwashulp tot eigenaar

Johns carrière begon letterlijk onderaan: zakjes uien vullen en afwassen. Via een viswinkel in Bilthoven en anderhalf jaar op de markt, werkte hij zich stap voor stap op. In 2020 nam Wim de zaak in Barneveld over met een duidelijk plan: John zou klaargestoomd worden voor het ondernemerschap. Sinds 1 april 2025 is John officieel de eigenaar van Barneveld Fish.
‘Ik heb veel aan Wim te danken, maar ik heb er ook keihard voor gewerkt’, benadrukt hij. ‘En ik heb ook veel te danken aan ons team in de winkel.’ Johns werkdag begint om 05.15 uur met een ronde langs de groothandels in Spakenburg. ‘Ik zoek alle vis zelf uit, want kwaliteit is superbelangrijk. Die lange vitrine is je kracht, maar als de vis niet top is, is het je zwakte.’ Dat het met de inkoop goed zit, blijkt uit de cijfers: derving is er nauwelijks. En wat overblijft, gaat naar Too Good To Go. ‘Zo kunnen mensen met minder geld ook genieten van een gezond visje.’

Rustig vaarwater

Ondanks een drukke onderneming en een jong gezin is Johns leven in rustig vaarwater gekomen. Die rust vindt hij thuis in Spakenburg bij zijn vrouw Michelle en hun kinderen, Manuel (2) en de in februari geboren Isabel. Michelle is bij Barneveld Fish de onmisbare schakel achter de schermen; zij regelt de boekhouding en de socials. ‘Ik ben niet van de computers,’ geeft John toe. ‘Ik doe het liefst alles nog met pen en papier.’
Maar Michelle is niet de enige op wie John blindelings kan vertrouwen. Ook zijn mentor Wim helpt om de balans tussen de zaak en zijn jonge gezin te bewaken. Op vrijdag en zaterdag, de drukste dagen van de week, staat Wim nog steeds zij aan zij met John in de winkel. ‘Dat ik met een gerust hart op vakantie kan gaan en de sleutel aan Wim kan geven, is goud waard. Rust en ontspanning zijn cruciaal; ik heb te veel mensen om me heen gezien die in de problemen kwamen doordat ze te veel hooi op hun vork namen.’

John met zijn gezin - Foto Ted Walker

Tweede winkel

Toch blijft hij ambitieus. Binnenkort krijgt het nu al ‘super goede team’ versterking van een vriend van John. ‘Er werken hier veel dames, maar voor het zware sjouwwerk is het goed dat er een man bij komt. Dat geeft mij ook iets meer lucht om in de winkel te staan en te ondernemen.’ Daarvoor zijn al concrete plannen: John droomt van een tweede vestiging in de regio. ‘Dat is zeker een wens voor de toekomst, mits de kwaliteit gewaarborgd blijft.’

Onverwacht bezoek

De ultieme bevestiging van zijn succes kwam onlangs toen een bijzondere bezoeker de winkel binnenstapte. De directeur van zijn oude basisschool in Spakenburg kwam vis bezorgen, dat doet hij als bijbaantje. ‘Hij zat me met verbazing aan te kijken’, grijnst John. ‘Hij had nooit verwacht dat dit ‘ettertje’ van vroeger ooit een eigen zaak zou runnen.’
Deze ontmoeting sterkt John in zijn missie om nu zelf jongeren te helpen die niet in het schoolsysteem passen. Hij adviseert jonge ondernemers en biedt een luisterend oor aan jongens die, net als hij vroeger, vastlopen. ‘Mijn advies? Volg je hart en ga ervoor. De een leert uit boeken, de ander met zijn handen. Plak geen stempel op een kind omdat hij niet stil kan zitten. Met hard werken kun je veel bereiken, zolang je maar iets vindt waarin je je passie kwijt kunt.’

‘Barneveld lijkt op Spakenburg’

Als geboren en getogen Spakenburger voelt John zich helemaal thuis in Barneveld. ‘Het centrum is gezellig en bruist van de evenementen’, zegt John. ‘De mensen zijn hier net als in Spakenburg netjes, beleefd en vooral trouw. Als ze eenmaal klant zijn, blijven ze.’

Ook de zondagsrust in zowel Barneveld als Spakenburg kan hij waarderen. ‘Als je het in zes dagen niet kunt verdienen, kun je dat in zeven ook niet.’ Vanuit zijn geloof en voor zijn gezin vindt hij die rustdag essentieel om de batterij weer op te laden.

Die rust is belangrijk, want het wordt steeds drukker aan de toonbank en in het sfeervolle eetgedeelte, waar Barnevelders en toeristen genieten van verse visgerechten. ‘Vooral in het zomerseizoen loopt dat heel erg goed.’ Op de menukaart staan uiteraard Hollandse klassiekers als kibbeling en verse haring, maar ook oesters en verse ovenmaaltijden behoren tot de hardlopers.

Ook buiten de winkelmuren blijft die kwaliteit niet onopgemerkt. Barneveld Fish levert inmiddels ook aan restaurants en andere bedrijven.

Dit verhaal is onderdeel van bvld magazine