Twee tot drie keer per jaar brengen Melissa en Wendy zelf de pakketjes rond.
Twee tot drie keer per jaar brengen Melissa en Wendy zelf de pakketjes rond. Bram van den Heuvel

Make Memories: ‘Het gaat niet eens zozeer om het cadeau’

1 mei 2021 om 06:48 Maatschappelijk

STROE De zaterdagochtend voor Pasen werd er onverwacht aangebeld bij Theo Kleijer (54) in Stroe. Verborgen achter een groot pakket met verse croissants, perensap en gekookte eitjes stonden twee dames. Kleijer, ernstig ziek, is eerlijk: ,,Ik heb wel even een traantje weggepinkt.’’

Een flink aantal mensen die wel een opkikkertje kunnen gebruiken, zijn het afgelopen jaar verrast door Melissa Hendriksen (26) en Wendy van Reemst (38). De verrassing varieerde van bloemen, een ontbijtpakket of paaseitjes. ,,De actie begon vorig voorjaar spontaan en is uitgegroeid tot de stichting Make Memories’’, vertelt Melissa.

Die stichting is gloednieuw: vorige week zijn bij de notaris de papieren getekend. Zoals de naam al doet vermoeden, draait de stichting niet alleen om cadeaus. De twee willen ook belevenissen gaan aanbieden aan ernstig zieke mensen en hun gezinnen.

GEËMOTIONEERD Eerst nog even terug naar vorig voorjaar, toen Melissa en Wendy begonnen met hun actie. ,,Om ons heen werden vanwege het coronavirus veel mensen in het zonnetje gezet, vooral in bejaardenwoningen en verpleeghuizen. Terwijl er ook veel oudere mensen zelfstandig thuis wonen en ineens veel vaker alleen waren. Zij zaten écht alleen, beseften we. Daarom besloten we iets voor hen te doen. Wendy en ik zijn collega’s bij Kuizenga Bedrijfskleding in Stroe. Het was vanwege corona rustig op het werk. Dus we hadden de tijd. We zijn shirtjes gaan bedrukken om te verkopen. Van de opbrengst kochten we bloemen die we via Bloemenhuis Vink in Voorthuizen tegen inkoopprijs kregen. Ook hebben we mensen in onze omgeving gevraagd donaties te doen voor deze actie.’’

Honderd boeketten vonden hun weg naar ouderen in onder andere Voorthuizen, Stroe en Kootwijkerbroek. ,,Via een speciale Facebook-pagina hadden we een oproep gedaan om mensen op te geven die wel een bloemetje konden gebruiken. De reacties op de boeketjes, die we met z’n tweeën hebben rondgebracht, waren mooi. Mensen waren geëmotioneerd, vooral door het besef dat er aan hen gedacht werd. Het ging er niet eens zozeer om dat ze iets kregen. We besloten om dit vaker te gaan doen en onze doelgroep te verbreden naar mensen van alle leeftijden die wel een verrassing konden gebruiken.’’

EINDE VERHAAL Rond Kerst brachten de collega’s kerstpakketten rond, gedoneerd door het Cadeau Atelier in Kootwijkerbroek, en afgelopen Pasen volgden ontbijtpakketten. Theo Kleijer was een van de ontvangers. ,,Het was hartstikke leuk. Ik wist er niks van’’, vertelt hij. ,,Het gebeurt weleens dat er iemand ’s ochtends aanbelt en ik heb m’n haar nog niet gekamd. Dat vind ik verschrikkelijk. Maar die dag was ik toevallig kant en klaar. Ik kreeg een groot brunchpakket. Eerst wist ik niet van wie het was, maar later hoorde ik dat een nichtje, Gerjanne Donkersteeg, me had opgegeven.’’

Kleijer genoot samen met zijn vrouw van het ontbijt. ,,Ik voelde me die dag redelijk, wat best bijzonder is, want negen van de tien keer voel ik me slecht.’’ Kleijer vertelt dat hij drie jaar geleden slokdarmkanker kreeg. Na een operatie leek alles goed. ,,Drie maanden later bij een controle zag alles er ook prima uit. Ik moest alleen nog wel even een longfoto laten maken, omdat ik veel hoestte. Toen ik terugkwam voor de uitslag kreeg ik te horen dat het einde verhaal was. De artsen dachten dat ik nog vier tot twaalf weken te leven had. Dat is nu bijna een jaar geleden. Ze hadden het mooi mis.’’

Op je 54e zo’n bericht krijgen is heftig, zegt Kleijer. ,,54 is te jong. Maar ja, je kunt er niets aan doen. Dat ik niet naar buiten kon afgelopen jaar, vanwege corona, vond ik niet erg. Ik voel me eigenlijk de hele dag niet goed en dan ga je toch niet weg. Maar weet je wat het is: als je ziek bent en je krijgt zo’n onverwacht cadeau, dan is dat hartstikke leuk. Aan de andere kant weet ik ook dat als je gezond bent, je niet gauw denkt aan mensen die ziek zijn. Dat is gewoon zo. Het werkt met kaarten precies hetzelfde. Ik was altijd aan het werk, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Ik was nooit ziek. En denk je dat ik eraan dacht om iemand die ziek was een kaart te sturen? Echt niet. En nu krijg ik ze zelf en dat is hartstikke leuk.’’

De actie van Melissa en Wendy is een schitterend initiatief, vindt hij. ,,Het is gewoon heel leuk om te merken dat er aan je gedacht wordt.’’

IETS EXTRA’S Melissa en Wendy ontdekten het afgelopen jaar alleen dat ze tegen beperkingen aanliepen. ,,Bedrijven structureel vragen om ons te sponsoren deden we niet, omdat het een persoonlijke actie was’’, zegt Melissa. ,,Eerst bezorgden we de pakketten uit naam van het bedrijf. Daar wilde ik ook vanaf. Want we doen het niet voor het bedrijf, we doen het voor de mensen. Dus toen dacht ik: als we een stichting hebben, kunnen we nog meer doen en kunnen meer bedrijven ons helpen. Je hebt het dan goed geregeld: er staat op papier dat het geld dat we binnenkrijgen enkel en alleen naar de stichting gaat. Zo wordt het voor ons ook makkelijker om sponsoren te vinden en kunnen we nog meer mensen blij maken. Met een cadeau of zelfs met een belevenis.’’

Er kwam nog een activiteit bij, vervolgt Wendy. ,,De pakketjes zijn voor iedereen die wel iets extra’s kan gebruiken. Denk bijvoorbeeld aan iemand die al een tijd ziek is of aan iemand die een naaste heeft verloren. Maar de belevenissen zijn echt bedoeld voor mensen die ernstig ziek zijn en hun familie, zodat ze samen een herinnering kunnen maken. Wat voor belevenis het wordt, is afhankelijk van wat mensen willen. Na een aanmelding nemen we contact op en gaan we bij de familie langs om te overleggen. We kijken wat ze willen en of het voor ons is te organiseren. Het kan van alles zijn: een dagje dierentuin, een helikoptervlucht, een ballonvaart, een ritje in een bijzondere auto. En het gezin wordt erbij betrokken, zodat ze samen een herinnering maken.’’

HERINNERING MAKEN Wat de twee aanbieden lijkt veel op het landelijke Make a wish, een organisatie die belevenissen organiseert voor ernstig zieke kinderen. ,,Wat wij doen komt eigenlijk op hetzelfde neer’’, beaamt Melissa, ,,maar het verschil is dat wij de belevenissen aanbieden aan mensen die in onze regio wonen: grof gezegd is dat het gebied van Lunteren tot Putten en van Barneveld tot Garderen en Stroe. Maar de grens niet heel strikt. Het is ook afhankelijk van hoeveel aanmeldingen we hebben. Wil je iemand aanmelden, maar twijfel je of je in het gebied woont? Schroom niet, doe het gewoon.’’

Voor de uitjes zelf geldt dat ze ook buiten de regio mogen plaatsvinden. ,,Als iemand graag een dagje naar Dolfinarium wil, dan kan dat.’’

,,Het draait absoluut niet om ons’’, vult Wendy aan. ,,Er zijn stichtingen die de hele dag met een familie meegaan, maar dat willen wij absoluut niet. We regelen alles en vertellen wat er gaat gebeuren, maar we blijven er niet de hele dag met onze neus bovenop staan. Het gaat erom dat de familie een herinnering maakt, en dat lukt makkelijker als je met je eigen gezin op stap gaat. Het moet hun dag worden.’’

Melissa hoopt dat door het werk van de stichting de wereld een stukje mooier wordt. ,,Ik heb van jongs af aan al dat ik het heel moeilijk vind als ik hoor dat iemand erg ziek is, want je kunt vaak niets doen. Maar de ogen ervoor sluiten wil ik ook niet. Het is toch mooi als je mensen dan iets moois kunt geven: een herinnering. Want die is blijvend.’’

Dat heeft ook Theo Kleijer ervaren, die vanuit zijn eigen huis een bijzondere belevenis kreeg voorgeschoteld. Zijn collega’s van een bouwmaterialenhandel in Kootwijkerbroek trakteerden hem op zijn verjaardag in november op een drive in-show. ,,Ze reden met heftrucks, skelters, bromfietsen en vrachtwagens langs mijn huis. Ze waren stapvoets vanuit Kootwijkerbroek komen rijden, dat een kilometer of acht, negen verderop ligt. Heel mooi. Ook dat was een complete verrassing. Zoiets is niet te koop.’’

De stichting Make Memories in het kort:

Iemand aanmelding voor een cadeau of belevenis kan via Facebook (Stichting Make Memories) en de website stichtingmakememories.nl.

De stichting zoekt bedrijven die willen sponsoren. Een hoofdsponsor – minimale donatie duizend euro – komt met zijn bedrijfslogo op de speciale kleding van Make Memories te staan en wordt genoemd op Facebook en de website.

Vanaf een donatie van 250 euro is een bedrijf subsponsor. Het bedrijf mag zelf kiezen of het doneert met geld of met producten voor een pakketje. Deze sponsors worden genoemd op Facebook en de website. Alle bedragen onder de 250 euro zijn ook welkom, ook particulieren kunnen Make Memories sponsoren.

Twee tot drie keer per jaar brengen Melissa en Wendy zelf de pakketjes rond. Dat is meestal rond een feestdag, zoals Kerst, Pasen of een andere gelegenheid.

Fija Nijenhuis

Melissa Hendriksen en Wendy van  ,,De reacties op de boeketjes, die we met z’n tweeën hebben rondgebracht, waren mooi.''
Afbeelding
Afbeelding
Mail de redactie
Meld een correctie

Deel dit artikel via:
advertentie