Fabian de Keijzer heeft de bal in het duel tegen Ajax waarin hij debuteerde voor FC Utrecht.
Fabian de Keijzer heeft de bal in het duel tegen Ajax waarin hij debuteerde voor FC Utrecht. anp / Maurice van Steen

Droom De Keijzer komt uit; van speler van Roda’46 F13 tot eerste doelman FC Utrecht

Voetbal

LEUSDEN Ooit begonnen als middenvelder van Roda’46 F13, nu excellerend als keeper van FC Utrecht 1. Voor de Leusdense doelman Fabian de Keijzer kwam zondag een droom uit. De voetballer maakte zijn debuut in de basis in De Galgenwaard, tegen Ajax nota bene. Er werd verloren, maar zijn dag kon eigenlijk al niet meer stuk. ,,Natuurlijk is verliezen nooit leuk, maar ik heb hier zo hard voor gewerkt, het was hartstikke mooi.”

De Keijzer (21) zit zo’n elf jaar bij de club uit de Domstad. Hij doorliep alle jeugdelftallen, reikte tot aan Jong Utrecht én inmiddels dus de A-selectie. ,,Het is een lange mooie weg geweest en hoe verder je komt, hoe realistischer de droom wordt om eerste doelman te worden. Hartstikke mooi natuurlijk dat het me is gelukt. Natuurlijk is het balen van de uitslag zondag en hoe de wedstrijd verliep, maar ik heb toch wel een trots gevoel. Ik heb hier hard voor gewerkt en er alles aan en voor gedaan. Ja, en dan besef je dat je de keeper bent tegen Ajax en dat al je familie en vrienden meekijken. Prachtig hoor, ik heb ook heel veel positieve reacties gekregen.” 

Aan de tegengoals in de met 0-3 verloren thuiswedstrijd kon de Leusdenaar, tegenwoordig samenwonend met vriendin Zoë in Amersfoort, niet al te veel doen. Al blijft hij zelfkritisch. ,,Je bedenkt je achteraf altijd wat er beter of anders had gekund. Aan de eerste tegengoal kon ik echt niets doen, omdat het schot van Antony vlak voor mijn neus van richting werd veranderd. De twee goals van Brobbey lagen misschien wat anders hoewel die doelpunten ook van dichtbij en op hoge snelheid gingen.” 

CLASH Had de ploeggenoot van ‘mede-Amersfoorters’ Bart Ramselaar en Sander van de Streek voorafgaande aan de clash met de landskampioen extra last van zenuwen? ,,Dat had ik vooraf eigenlijk wel verwacht moet ik zeggen, maar toen ik zondag op de club kwam, viel dat nog best mee. Het was eigenlijk meer de gezonde wedstrijdspanning die ik altijd had. En toen ik het veld opstapte - helaas nog altijd in een leeg stadion - viel ook die gezonde spanning weg. Vanaf dat moment was ik vooral met mijn prestatie bezig.” Toch blijft het gevoel van een lege Galgenwaard ook wel knagen. ,,Natuurlijk, daar heeft iedereen mee te maken en willen we ook zeker niet als excuus gebruiken, maar ons publiek geeft ons altijd zo’n extra boost, dat is heerlijk. En ja, zeker tegen Ajax is dat normaal gesproken extra opzwepend.”

Had De Keijzer, die zo’n anderhalve week vóór Ajax-thuis van hoofdtrainer René Hake te horen kreeg dat hij onder de lat zou staan, überhaupt verwacht om al dit seizoen eerste keus onder de lat te worden? ,,Als ik eerlijk ben niet. Vlak voor de winterstop was ik ook nog eens positief getest op corona dus dan denk je er helemaal niet aan. Tijdens onze trainingsweek ging het op zich lekker en op donderdag 6 januari mocht ik bij de trainer langskomen. Hij sprak het vertrouwen in mij uit. Ja, dat wil ik natuurlijk verder uitbouwen. Ik wil lang de eerste doelman blijven. Zaak is om te blijven presteren en Europees voetbal te halen.” 

RODA’46 Terug met De Keijzer naar het allereerste begin. Naar Roda Leusden F13 om exact te zijn. ,,Ik speelde vaak buiten met vriendjes en vond voetbal ontzettend leuk. Ik keek mijn ouders lief aan en kwam bij Roda’46 terecht, als speler eerst nog. Ik begon - ik dacht in eerste instantie vooral als middenvelder - als speler en ging al gauw naar hogere teams, van de F6 tot aan de F2. We speelden met dat laatste team een oefenpotje tegen de F1 en er was op dat moment geen keeper. Er werd naar mij gevraagd.” Grappend maar met een serieuze ondertoon vervolgt de voetballer. ,,Ik keek mijn moeder aan en vroeg wat ik moest doen maar zij zei ‘doe het maar’.” 

Van het één kwam het ander. Hij behaalde als doelman de F1 en speelde tot aan de E1 nog in Leusden. Toen kwam FC Utrecht om de hoek kijken. ,,Prachtig natuurlijk dat ik werd gescout, ik begon in de D2, de huidige Onder-12, en ging daarna naar onder meer de C2, B2, B1 en A1 om in Jong Utrecht te eindigen.” Op zijn zestiende mocht hij al een keer meetrainen met de eerste selectie. ,,Dat was onder Erik ten Hag en ik zat dus nog in de A1. Daarna speelde ik vooral nog met Jong FC Utrecht, waar ik mijn debuut maakte tegen FC Den Bosch in 2018.” Wat zijn voor de korte en lange termijn zijn belangrijkste objectieven? ,,Allereerst wil ik natuurlijk zo lang mogelijk eerste keeper blijven. Voor daarna… Ja, daar denk ik nog niet heel veel aan natuurlijk, maar dromen mag altijd. Het lijkt me wel wat om in één van de allermooiste competities ter wereld te gaan spelen, de Premier League. Qua sfeer en voetbal lijkt me dat zo ultiem. Maar goed, eerst willen we de prestaties bij FC Utrecht verbeteren. Zondag tegen Sparta is het weer eens tijd voor een overwinning!”

Jurre Jochemsen

advertentie