Gevrijwaard
5 mei 2026 om 06:14Mijn vader in het laatste oorlogsjaar,
net 25 en nog boerenknecht.
De bevrijding was al aangezegd,
maar toch loert er nog gevaar.
De Canadezen kwamen dichterbij,
door Duitsers ook gesignaleerd.
Die nacht wordt er gecontroleerd:
een inval in de boerderij.
‘Partizanen!’ Alle mannen moeten mee.
Op klompen lopen is hun lot.
Een Duitser houdt hen onder schot:
drie boeren en één evacué.
Van Scherpenzeel naar Bunnik is het plan,
maar in de bossen stopt de rij.
Een fusillade lijkt nabij,
een gevecht van man tot man.
Het enige dat nu nog overschiet
is een gesprek van mens tot mens.
De Duitser uit zijn grootste wens:
‘Zu meinen Kindern im Ruhrgebiet.
Het wapen wordt niet meer gericht,
de voettocht wordt weer voortgezet.
Goddank, dat levens zijn gered
en dat de toekomst openligt.
In Bunnik volgt een kruisverhoor
dat vele bange dagen duurt.
Dan worden ze naar huis gestuurd.
Die ene Duitser gaf aan hen de vrijheid door.
© Gea van Drie