JFC-leerlingen Elea Idema (links), Jasper de Ruijter (midden) en Dishita Mishra (rechts) maken sinds een aantal weken deel uit van het Eco-team van hun school. Op de achtergrond de groene wand van het JFC.
JFC-leerlingen Elea Idema (links), Jasper de Ruijter (midden) en Dishita Mishra (rechts) maken sinds een aantal weken deel uit van het Eco-team van hun school. Op de achtergrond de groene wand van het JFC. © Elles Tuhusula

‘Echt iets betekenen voor onze school en het klimaat'

19 juni 2026 om 12:38

Op het Johannes Fontanus College is sinds kort een groep JFC'ers actief bezig met het verduurzamen van de school. Dit zogenoemde Eco-team kwam er na de recente aansluiting van het JFC bij Eco-Schools, een groot wereldwijd verduurzamingsinitiatief voor scholen. Enkele teamleden vertellen over het streven om hun school groener en duurzamer te maken.

Een aantal weken geleden werden de Barneveldse JFC-leerlingen Jasper, Dishita en Elea lid van het net opgerichte Eco-team van hun middelbare school. Waarom hebben ze zich aangesloten bij dit team dat eraan wil bijdragen de school verder te verduurzamen? 

„Voor mij is het belangrijk”, zegt Jasper de Ruijter (13) uit havo 2, „om iets te doen om de wereld groener te maken. En ik denk dat je dan het beste gewoon klein kan beginnen, zoals op school. Daarmee heb je een basis waarop je verder kunt bouwen. Dat was voor mij de reden om bij het Eco-team te gaan.”


Medeleerling Dishita Mishra (15) uit vwo 3 valt hem daarin bij en vertelt dat voor haar bezorgdheid over de toekomst van de aarde een belangrijke reden was om het JFC duurzamer te willen maken. 

„Ik heb ooit een statistiek gezien dat door klimaatverandering de helft van de aarde in de toekomst niet meer bewoonbaar zou zijn; dat het op de ene plek te warm en droog en op de andere juist weer te nat zou zijn om te leven. Ik denk dat we ons best moeten doen, ook op school, om het cadeau dat we als mensen samen hebben gekregen – onze mooie aarde – leefbaar te houden.”


,, We willen zorgvuldig omgaan met de schepping en die in goede staat doorgeven aan volgende generaties

Elea Idema (14), tweedejaars technasiumleerling, is het met haar leeftijdsgenoten eens dat er iets moet gebeuren en heeft al sinds de basisschool het gevoel dat ze voor het klimaat aan de slag moet: „We deden toen op school een opdracht over plastic dat in de natuur komt en daar schrok ik van. Ik dacht: dat is wel heel slecht voor de planeet. Daar is het voor mij begonnen, de betrokkenheid bij het milieu, en dus ben ik ook hier op school bij het Eco-team gegaan.”


ALEX SLOB Dat Eco-team kwam er op het JFC door de inzet van de in 2025 overleden economiedocent Alex Slob, vertelt Gerald Kersjes, biologieleraar en voorzitter van het team. „Alex was erg betrokken bij duurzaamheid en heeft het thema op het JFC, samen met René Minderhoud, toenmalig voorzitter van het College van Bestuur, op de kaart gezet. Helaas is Alex er niet meer, maar het heeft iets moois om dat wat hij hier is gestart een vervolg te geven.”


Kees Bok, lid van het College van Bestuur van het JFC en deel van het Eco-team, knikt en zegt: „Alex was een bevlogen man die duidelijk de link legde tussen duurzaamheid en het christelijk geloof en rentmeesterschap. Die link is voor ons als schoolbestuur ook een belangrijke reden geweest ons aan te sluiten bij de Eco-Schools: dat we goed willen zorgen voor de schepping.”


OPSTARTFASE Die wens maakt dat Bok duurzaamheid zichtbaarder wil maken op het JFC. Liggen er al concrete plannen om dat te doen? „Ja, het idee achter Eco-Schools is”, zegt Gerald Kersjes „dat leerlingen zelf het initiatief hebben. Bij de start van het JFC als Eco-school een paar weken geleden hebben we onze leerlingen ideeënbriefjes laten invullen en daaruit zijn veel concrete dingen gekomen: over afvalscheiding, beter omgaan met regenwater, moestuintjes op school, meer planten in het gebouw en minder tegels op het plein. Die dingen zijn we aan het onderzoeken.”


Het gaat volgens Kersjes en Bok nu vooral om het zetten van de eerste stappen en in kaart brengen wat er allemaal kan en nodig is. „We doen het", vertelt Bok, „stap voor stap, de verduurzaming, en willen er ook realistisch in zijn. We zitten nu echt in de opstartfase en gaan de komende tijd als Eco-team eerst goed in beeld proberen te krijgen wat we als JFC al doen qua duurzaamheid, want we doen al best het één en ander op dit gebied, en wat we nog meer kunnen doen.”


GEEN ACTIVISME Dit Eco-team moet trouwens, zegt Bok lachend, niet worden gezien als een Barneveldse variant op Extinction Rebellion. „We zijn als Eco-team van het JFC zeker geen activistische groep en we weten ook dat het thema duurzaamheid, met name stikstof, hier in de omgeving gevoelig ligt. Tegelijkertijd denken we dat niemand erop tegen kan zijn zorgvuldig om te gaan met de schepping en die in goede staat door te willen geven aan volgende generaties.”


SCEPSIS Snapt Bok dat sommige mensen in Barneveld en omgeving zullen vinden dat het JFC zich als middelbare school vooral met kernvakken als Nederlands en wiskunde zou moeten bezighouden en niet met een politiek toch best omstreden onderwerp als duurzaamheid? „Dat begrijp ik wel, maar zie ik toch anders. Duurzaamheid is een thema dat in veel vakken die we al geven terugkomt en bovendien hebben we als school ook de taak leerlingen burgerschapsonderwijs te geven en daar hoort het onderwerp zeker bij.”


Gerald Kersjes knikt instemmend en zegt: „Je geeft als school niet alleen maar kennis mee aan leerlingen, maar probeert ook echt op te leiden tot burger in de huidige maatschappij en duurzaamheid is daar onderdeel van.”


REACTIES Dus zal duurzaamheid ook in de klaslokalen van het JFC prominenter worden in de nabije toekomst. Hoe reageren leerlingen in die klassen eigenlijk als het thema ter sprake komt? Dishita zegt: „Het is niet echt een cool onderwerp voor jongeren, merk ik als we het er in de klas over hebben.” Elea beaamt dat en heeft wel een vermoeden hoe dat komt: „Ik denk dat het lastig is voor leerlingen om toe te geven dat er een klimaatprobleem is, omdat je er dan zelf dingen tegen moet gaan doen en dat is best moeilijk: om minder kleren te kopen, of minder te vliegen.”


Docent Kersjes ervaart in de klas ook dat sommige leerlingen sceptisch zijn over klimaatverandering. „Als ik duurzaamheid klassikaal behandel, stuit dat soms op weerstand en dat komt volgens mij voor een deel omdat we hier in Nederland eigenlijk tot op heden relatief weinig last hebben van de klimaatverandering. Daardoor denken mensen, zeker leerlingen, sneller: het valt bij ons wel mee met die klimaatverandering, dus waarom zouden we daarvoor minder leuke dingen gaan doen, zoals reizen of kleding kopen?”


GESLAAGD Toch is de urgentie er volgens Kersjes en het Eco-team van het JFC wel degelijk en daarom gaan ze de aankomende periode hard aan de slag met de vergroening van het JFC. Doel daarbij is om binnen 2,5 jaar als school een Groene Vlag, het duurzaamheidskeurmerk van Eco-Schools, te krijgen.

Niettemin is die vlag niet het belangrijkste. „Het gaat ons”, zeggen Bok en Kersjes, „er met die aansluiting bij Eco-Schools vooral om dat we op school bewuster met duurzaamheid bezig zijn en dat we een aantal stappen zetten om het JFC en de lessen hier op school groener en duurzamer te maken. Dan is voor ons de aansluiting bij Eco-Schools al voor een belangrijk deel geslaagd.”

Wanneer vinden de drie leerlingen eigenlijk dat hun inzet voor meer duurzaamheid op het JFC geslaagd is? „Ik wil het liefst”, zegt Jasper, „van school gaan met het idee dat je echt iets voor het JFC hebt betekend, zeker op klimaatgebied. Dan hoeft het niet eens zo’n Groene Vlag te zijn, maar dat je wel qua duurzaamheid met een voldaan gevoel van school afgaat: dat je niet iets half achterlaat wat anderen dan weer moeten oplossen.”


TEVREDENHEID Dishita en Elea zijn het daarmee eens, maar Dishita zegt wel: „We mogen straks misschien tevreden zijn als we de school groener kunnen achterlaten, maar als mensen kunnen we eigenlijk nooit tevreden zijn met wat we hebben gedaan voor duurzaamheid. Er zijn namelijk nog zo veel dingen die veranderd moeten worden om de wereld groener te maken.”


Gerald Kersjes vindt dat een mooi uitgangspunt maar hoopt tegelijkertijd dat Dishita en andere jonge mensen beseffen dat alle kleine beetjes helpen: „Ik snap wat Dishita zegt, maar denk dat onze leerlingen uit het Eco-team best trots mogen zijn op wat ze al aan het doen zijn qua duurzaamheid. Je kunt immers ook niet de hele wereld op je nek nemen. Daarom denk ik dat het al heel mooi is dat deze JFC-leerlingen enthousiast zijn over verduurzaming en willen gaan proberen de school groener te maken en ervoor te zorgen dat er over 2,5 jaar misschien een mooie Groene Vlag wappert hier op het JFC.”

Op het JFC is er een automaat om blikjes en flesjes met statiegeld in te zamelen.
JFC-leerlingen Jasper de Ruijter (links) en Elea Idema (rechts) bij de statiegeldautomaat van het JFC.