Edese Alinde schreef boek over het verlies van haar ouders als jonge moeder: ‘Ik werd tegelijk gefeliciteerd en gecondoleerd’
17 juni 2026 om 10:53 MensenEDE In een tijdsbestek van krap zes maanden werd de Edese Alinde Bakker-van Aggelen voor de tweede keer moeder en verloor ze beide ouders. Over deze spagaat tussen leven en dood schreef ze het aangrijpende boek ‘Pa is dood en mama is gestopt met ademen’. De 32-jarige vertelt openhartig over rouwen tussen de luiers, het vastlopen in haar verschillende rollen en over hoe een mislukte cappuccino haar deed inzien dat het dagelijks leven weer oppakken nog lastiger bleek dan gedacht.
door Elyse van den Brink
De vader van Alinde keek er reikhalzend naar uit om weer opa te worden. ‘Wel bellen, hè, als het gaat beginnen’ en ‘Gaat-ie nog goed? Dan neem ik nog een biertje, mooie dikke prop’ is zomaar een greep uit de berichtjes die hij haar in het voorjaar van 2023 stuurde. Een paar dagen later stond Alinde hoogzwanger bij het nieuwe ledikantje toen de telefoon ging. Het was haar broertje Steven. ,,Pa is dood”, luidde zijn boodschap. Pakweg een halfjaar later zag Alinde met eigen ogen hoe haar moeder haar laatste adem uitblies.
HOUVAST
De titel van het debuut van de Edese beschrijft precies deze rauwe gebeurtenissen en laat weinig aan de verbeelding over. ,,Ik wist oprecht niet welke andere titel ik moest kiezen”, legt Alinde op haar kenmerkende nuchtere wijze uit. ,,Als alternatief dacht ik nog aan ‘Jong ouder, door zonder ouders’, maar dat dekte de lading niet. Dit verhaal gaat écht over pa en mama. En ik vind het mooi dat er zowel een stukje van mij als van mijn broertje in de titel is verweven.”
Alinde begon met schrijven omdat ze tevergeefs zocht naar houvast in verhalen die haar eigen, complexe situatie weerspiegelden ,,Er zijn zat boeken over dit thema, maar die zijn vaak geschreven door mensen zonder jonge kinderen of mensen in een compleet andere levensfase. Dan dacht ik: ja, maar die adviezen werken gewoon niet met kinderen; ik kán niet de hele dag op bed blijven liggen.”
(De tekst gaat verder onder de foto.)
De vader van Alinde keek er reikhalzend naar uit om weer opa te worden - Eigen foto Alinde Bakker
DE MISLUKTE CAPPUCCINO
Schrijven werkte therapeutisch voor haar in de donkere en eenzame periode nadat haar moeder overleed aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Gedreven door haar doorpakkende karakter - het leven ging nou eenmaal verder - ging Alinde al twee weken na haar dood weer aan het werk. Vier maanden later volgde de onvermijdelijke klap.
„Het was een zondagochtend en ik wilde een cappuccino maken. De melkschuimlaag lukte maar niet. Uit pure frustratie smeet ik het kopje door de keuken”, herinnert Alinde zich nog goed. ,,Mijn partner Sander keek me aan en zei: Alinde, het gaat echt niet goed. Dat was natuurlijk al veel langer zo, maar op dat moment gingen mijn eigen ogen pas open.”
Ze zat uiteindelijk een halfjaar thuis. En naast het zoeken van professionele hulp bij onder meer een psycholoog en rouwcoach, richtte ze haar donderdagen bewust zo in dat ze weer wat ruimte en tijd voor zichzelf kreeg - waaronder voor haar schrijfwerk.
Op dat moment gingen mijn eigen ogen pas open
STROOM AAN GEBEURTENISSEN
Het tastbare resultaat is het boek ‘Pa is dood en mama is gestopt met ademen’, dat eind april uitkwam. Hierin schrijft ze openhartig over het jaar waarin haar leven compleet op de kop stond. Hoe ze slechts drie dagen na het plotse overlijden van haar vader beviel van dochter Milou, hoe ze in die periode zowel gefeliciteerd als gecondoleerd werd (,,Op dat soort momenten dacht ik echt: wat in hemelsnaam gebeurt hier eigenlijk?”) en hoe ze minder dan een maand later werd geconfronteerd met het nieuws dat haar moeder ongeneeslijk ziek was.
Alinde beschrijft de meedogenloze stroom aan gebeurtenissen die op haar afkwam. Hoe ze allerlei praktische zaken moest tackelen met haar broertje, een onmisbare steunpilaar, zoals het leeghalen van hun vaders huis. Hoe ze amper toekwam aan rouwen om hem, terwijl ze tegelijkertijd werd opgeslokt door het levende verlies van haar moeder. En hoe ze soms volledig vastliep in alle rollen die ze moest jongleren: dochter, moeder en partner.
(De tekst gaat verder onder de foto.)
Alindes moeder hoorde kort na de geboorte van Milou dat ze ongeneeslijk ziek was. - Eigen foto Alinde Bakker
DOOR VINGERS GEGLIPT
Het peilloze verlies had niet alleen impact op Alindes eigen leven, maar trok ook een zware wissel op dat van haar gezin, vertelt ze. In die hectische tijd leefden de Edese en haar partner veel langs elkaar heen en Alinde windt er dan ook geen doekjes om dat de intimiteit ver te zoeken was: ,,Seks? Wat is dat?”
Ook het schuldgevoel over haar moederschap knaagt in die periode aan haar. Door de chaos in haar hoofd ontbrak het soms aan de meest basale structuur. „Wij vergaten Milou soms dagen achter elkaar in bad te doen”, bekent ze. „Dan was ze bijvoorbeeld al vier dagen niet gewassen.”
Het pijnlijkst vindt Alinde dat ze grote delen van Milous babytijd heeft gemist omdat haar hoofd overuren maakte. Een feit dat extra wrang voelt, omdat haar gezin nu compleet is met z’n vieren. ,,Het was de laatste keer dat ik zwanger was, ben bevallen en kon genieten van die o zo leuke babytijd. En het glipte gewoon veelal door mijn vingers heen.”
TABOEDOORBREKEND
Toch weigert ze zich te schamen voor deze rafelrandjes. „Iedereen mag alles van me weten”, zegt de 32-jarige stellig. ,,Ik doorbreek de taboes graag. Lang niet iedereen is open en eerlijk over zijn worstelingen - en dat hoeft ook niet - maar daardoor blijft wel het hardnekkige beeld bestaan dat anderen wél altijd alles op orde hebben. En dat is natuurlijk niet zo.”
En het helpt om dat van een vreemde te horen, zo heeft Alinde ook zelf ervaren. Haar psycholoog wees haar op blinde vlekken die veroorzaakten dat Sander en zij vastliepen in hun relatie. ,,Naast bruikbaar advies, deelde ze dat ook zij weleens issues had in haar eigen relatie. Dat hielp me enorm.”
(De tekst gaat verder onder de foto.)
„Ik had er simpelweg nooit bij stilgestaan dat mijn ouders zouden overlijden. We hebben te weinig stilgestaan bij hoe goed we het hadden.” - Eigen foto Alinde Bakker
MINDER ZWART-WIT
Nu de mist zo’n drie jaar later langzaam optrekt, maakt de overlevingsstand plaats voor reflectie. „Ik had er simpelweg nooit bij stilgestaan dat mijn ouders zouden overlijden. We hebben te weinig stilgestaan bij hoe goed we het hadden”, zegt de Edese.
Ze denkt de laatste tijd regelmatig met weemoed terug aan bepaalde keuzes die ze maakte. „Mijn vader belde me soms heel enthousiast op, omdat hij zomaar zijn kleindochter wilde komen ophalen. Dan wimpelde ik hem af: Pa, ze is net bezig met haar middagdutje; dat kan nu echt niet.” Alinde laat even een stilte vallen. ,,Als ik daar nu aan terugdenk, denk ik: was het nou écht zo erg geweest als ze dat dutje een keer had overgeslagen? Dingen uitwissen kan natuurlijk niet, maar dit heeft me wel het inzicht gegeven om de rest van mijn leven minder zwart-wit te denken.”
Was het nou écht zo erg geweest als ze dat dutje een keer had overgeslagen?
LOTGENOTEN
Hoewel Alinde een warm gezin en een goed sociaal vangnet heeft, deelt ze eerlijk dat het leven na het verlies van haar ouders een stuk saaier is geworden. Het leven gaat door, maar het gemis en gevoel van eenzaamheid blijft. ,,Het kriebelt wel om bijvoorbeeld een lokale lotgenotengroep op te zetten. Voor jonge ouders die door moeten zonder hun eigen ouders. Er bestaat al veel op dit gebied, maar ik mis de heel specifieke raakvlakken en perspectieven.”
Komt er nog een tweede boek? Alinde glimlacht voorzichtig. ,,Misschien. Maar ik ben nu vooral blij dat dit boek af is. Dat dit nu op papier staat, voelt echt als een enorme last die van mijn schouders is gevallen.”
‘Pa is dood en mama is gestopt met ademen’ is nu online verkrijgbaar via onder meer Boekscout.
Herken jij je in het verhaal van Alinde? Of ken jij een jonge ouder uit (de omgeving van) Ede die ook kampt met rouw na het verlies van een of beide ouders? Lotgenoten kunnen een mail sturen naar ede.stad@bdu.nl om in contact te komen met Alinde.