'Wim bleef tot aan het einde toe zeer begaan met de inwoners van Barneveld'

22 mei 2026 om 20:10

p vervolg van pagina 13

,,Hij was honderd procent een samenbindende man binnen het college," stelt Fledderus. ,,Geen einzelgänger; het moest met elkaar gebeuren."

SPRAAKZAAMHEID Een ander kenmerk dat alle oud-collega's zich met een glimlach herinneren, was zijn spraakzaamheid. Burgering was, eufemistisch gezegd, wat 'uitvoerig van stof'. ,,Hij wilde alles altijd zó goed en duidelijk uitleggen dat iedereen het begreep, dat duurde wel eens lang", lacht Fledderus. Bakkenes beaamt dit: ,,Hij kon héle verhalen houden. Hij was lang van stof, maar dat was ook wel weer mooi aan hem."

De vergaderingen moesten ook altijd in de juiste volgorde voltooid worden. Of, zoals Burgering het pleegde te verwoorden, de juiste ‘volgordelijkheid’. ,,Dat was echt een gevleugelde uitspraak van hem”, zegt Rosbergen. ,,En hij nam ook ruim de tijd voor die juiste volgordelijkheid. We konden echt tot twee uur ‘s nachts vergaderen. Dat vond hij prima. Alleen de conciërges van het Johannes Fontanus College - waar de raad vergaderde toen het gemeentehuis werd verbouwd - vonden het minder leuk en dreigden het licht uit te doen.”

DOORPAKKEN Soms moest Burgering ook een halt worden toegeroepen als hij in zijn enthousiasme op de stoel van een ander ging zitten, vertelt Bakkenes. ,,Wim had weleens de neiging om zaken naar zich toe te trekken. Dan moest je duidelijk zijn en zeggen: 'Ho even, Wim, daar ga ik over'. Maar dat kon hij uitstekend hebben. Hij hield van doorpakken, het was een echte doener-collega."

Naast zijn politieke leven stond Burgering bekend om zijn grote passie voor cultuur en muziek. Hij was een fervent muziekliefhebber, was nauw betrokken bij muziekgezelschap De Harmonie en genoot van het kerkkoor van de rooms-katholieke kerk. Als er één concreet dossier is dat als de blijvende erfenis van Burgering kan worden gezien, dan is dat de totstandkoming van het Schaffelaartheater.

Fledderus wijst Burgering aan als de grote initiator: ,,Hij vond dat de gemeente Barneveld in cultureel opzicht toe was aan zoiets als een theater. Hij stelde zich in die tijd op als een ware voorvechter. Dat het theater er is gekomen, is eigenlijk aan hem te danken.” Dat beaamt Rosbergen. ,,Daar heeft hij zich zeker heel hard voor gemaakt. Na zijn termijn is het theater pas geopend, maar hij is daar in het voortraject heel actief in geweest.”

HERSENINFARCT Op persoonlijk vlak kreeg Burgering de nodige klappen te verwerken. Het verlies van zijn meelevende echtgenote, die na een periode van afnemende gezondheid door een tragisch ongeval om het leven kwam, raakte hem diep. Kort daarna werd hij getroffen door een herseninfarct. ,,Toen had hij ook een tijd moeite met praten", vertelt Bakkenes. ,,Dat was heel zwaar voor hem; een man die juist altijd overal bij zat en zo van praten hield."

Burgering herstelde langzaam maar zeker en bleef zeer actief in de Barneveldse samenleving. ,,Hij is de verbinding blijven vasthouden, nadat hij stopte als burgemeester'', memoreert Meinen, die erop wijst dat Burgering in allerlei verbanden zat.

Hij trok daarbij vaak op met Ben Bläss. ,,Wim had een groot netwerk en al die contacten waren uitermate belangrijk'', verklaart Bläss. ,,Daarom heb ik hem bij allerlei activiteiten betrokken. En hij was toegankelijk, dat vond ik ook erg fijn.''

BALLONKOORTS Zo werd Burgering in 2013 voorzitter van de Stichting Internationaal Ballonmuseum Barneveld, die als doel had het opzetten van een museum over de luchtballonvaart. Volgens Bläss, die in de stichting ook optrok met historicus Gerjan Crebolder, was de ,,ballonkoorts'' overgeslagen op de oud-burgemeester. ,,Ik had hem een keer een ballonvaart aangeboden en hij vond het zo indrukwekkend om de wereld te aanschouwen vanuit een vogelperspectief.''

Recent zetten Bläss en Burgering zich, met anderen, in voor restauratie van de Barneveldse Catharinatoren. ,,Inmiddels is hier al ruim 60.000 euro voor bijeengebracht'', vertelt Bläss. 

Bakkenes herinnert zich dat Burgering ,,eigenlijk altijd op pad" was. Rosbergen zag hem kort voor zijn overlijden nog volop in het dorp. ,,Hij was overal aanwezig. Ik heb hem recent nog bij het Oranjeconcert gezien. En een paar maanden geleden was hij nog op de ledenvergadering van De Harmonie. Altijd met goede ideeën en volop in het leven staand."

Ook Kranenborg roemt zijn onvermoeibare inzet voor lokale projecten en wijst naast de actie voor de Catharinatoren op zijn inzet om het monument van burgemeester Nairac naar een prominentere plek in het centrum te verhuizen. ,,Hij bleef tot het einde toe zeer begaan met de Barneveldse inwoners en samenleving."