Fay [danst] door het leven

22 mei 2026 om 16:54

Al sinds haar derde levensjaar gaat Fay dansend door het leven. Haar grote droom is dan ook om na het vwo op het Johannes Fontanus College naar Amsterdam te gaan, voor een dansopleiding aan het Lucia Marthas Institute for Performing Arts. ,,Het lijkt mij heel vet om op het Lucia Marthas te dansen”, vertelt Fay met fonkelende ogen en de breedste lach die op haar gezicht past. ,,Daar word je opgeleid om ook om te kunnen gaan met de soms harde danswereld en hoe je daar in je eigen bootje op kunt meevaren.”

Dat dansen een jurysport is, maakt het hard, vertelt ze. ,,Het hangt af van de smaak van de jury en wat zij leuk vinden. Het is heel apart dat je met dezelfde dans de ene keer goed scoort en de volgende keer niet. Nu zijn we eerste op het EK geworden, maar we zijn in de voorrondes ook weleens veel lager geëindigd. Dat is best moeilijk en het is ook moeilijk om later iets met dans te doen.” Haar moeder Lonneke knikt bevestigend. ,,Dansgezelschap Introdans had vorig jaar één vacature openstaan”, schetst ze. ,,Daar reageren 1.500 dansers uit de hele wereld op. De kans dat je danser wordt, is klein: het is een weg met veel concurrentie. Maar het is altijd goed om je droom na te jagen.”

GLITTERJURKJES Daar traint Fay dan ook hard voor. ,,Ik dans driemaal in de week bij Dance Studio Imove in Ede en daarbuiten oefen ik zelf”, vertelt ze. ,,We woonden eerst in Wageningen en zijn 2,5 jaar geleden naar Barneveld verhuisd. Ik ben in Ede blijven dansen omdat ik al op hoog niveau danste. In totaal dans ik tien uur in de week. Dat is wel druk, maar ik vind het fijn om druk te zijn: ik ga daar goed op. Mijn school houdt rekening met mij: de docenten hebben er begrip voor als ik bijvoorbeeld door een extra training mijn huiswerk niet helemaal af krijg. Dat is heel fijn. Later zou ik achtergronddanser van een bekende artiest willen worden of in musicals willen dansen. Ik weet niet zo goed bij welke artiest, in ieder geval iemand die bekend is als ik 20 ben.” Lonneke valt haar dochter lachend bij: ,,De grote artiesten van nu zijn natuurlijk allang bejaard als Fay later groot is.”

De jonge danser heeft in ieder geval al podiumervaring. ,,Ik doe nu vier jaar aan wedstrijddansen en ik ga al drie jaar naar het EK”, zegt ze. ,,Dance Stars is een Europese dansorganisatie met wedstrijden in showdance en modern. Showdance is heel vrouwelijk: glitterjurkjes, leuk lachen, blije gezichten. Modern is wat emotioneler en dramatischer, je kunt echt je hart en ziel in de dans leggen en daarmee vertel je een heel verhaal. Het zijn twee heel verschillende dansstijlen, maar ik vind het allebei super leuk om te doen. Met team ‘Rhythm’ dansen we showdance, met team ‘Own Creations’ modern.”

STRANDBEDJE Ook voor haar solodans kiest ze modern. ,,Daar vind ik echt mijn passie in. Ik danste op een nummer van Áslaug. Bij de muziek kijk ik naar de originaliteit, ik dans niet snel op een nummer van Adele. ‘If You Will/Hollow’ van Áslaug is maar vierduizend keer gestreamd, in het jurycommentaar kreeg ik ook terug dat ik een mooie muziekkeuze had. Mijn vader is artiestenmanager. Hij weet veel van muziek en kent artiesten die niet heel bekend zijn. Daar kan ik wel wat mee. De solodans heb ik helemaal zelf gemaakt; samen met mijn vader heb ik de mix gemaakt waarop ik danste.”

Ze weet nog precies waar ze de laatste hand aan haar dans legde. ,,Ik lag daar in Dubai met mijn oortjes in op een strandbedje en ik luisterde naar de muziek”, mijmert ze. ,,Dat was twee weken voor de eerste solowedstrijd. Met mijn ogen dicht zag ik voor mij hoe ik op het podium dans. Wanneer maak ik een gekke sprong of rol? De dans zet ik dan op alle tellingen. Daarvoor moet ik het ritme en de kwartsmaat weten en dan ga ik aan de slag. Het is een beetje passen en meten: kan ik twee draaien maken, of worden het er drie?”

IS DIT ECHT GEBEURD? De dans is net op tijd af voor de eerste voorronde. Na de voorrondes volgt het Nederlands kampioenschap, waar Fay en haar dansteams ‘Rhythm’ en ‘Own Creations’ zich plaatsen voor het EK. In het hemelvaartweekend reizen ze naar Kalkar, net over de grens in Duitsland. ,,In de voorronde op het EK heb je veertien tegenstanders, uit misschien wel honderd teams uit Europa die zich hebben geplaatst. Op het EK is het echt alles of niets. Er komen dansers uit bijvoorbeeld Kroatië, Zwitserland, Engeland en België. Je staat daar tussen allerlei super goede dansers. Als je vijfde wordt – zoals ‘Own Creations’ – is dat al heel erg goed. En dan winnen we met ‘Rhythm’ ook nog!”

Met de halslinten strak uitgelijnd liggen de drie medailles op de keukentafel uitgestald. Fays vingers glijden over het halslint van de gouden medaille. ,,Als ik naar onze medailles kijk, denk ik: ‘Is dit nu echt gebeurd? Hoe kan dat nou?’. Dat vind ik het meest bijzondere aan alles. Ik zit gewoon in de brugklas en ik danste op het podium bij de EK-finale. En dan hoor je ineens bij de prijsuitreiking dat je met je team Europees kampioen bent! Ik had het echt niet zien aankomen.”

Haar mooiste herinnering aan het EK is de prijsuitreiking voor de solisten. ,,Mijn teams zaten in een kring, met mij in het midden”, blikt Fay terug. ,,Ze zaten daar allemaal in spanning voor mij, ik voelde hun adrenaline. Daar heb ik geen woorden voor, dat is zo bijzonder. Dan ben ik ook echt trots op mijzelf en heel dankbaar dat ik zover heb mogen komen.”