[-38-

11 mei 2026 om 10:30

 

In het begin van hun trouwen had hij ’s avonds aan het eind van de maaltijd een stukje hardop voorgelezen uit de trouwbijbel, maar toen de kinderen kwamen, werd dat al snel een kinderbijbel waaruit zij meestal voorlas. 

En nadat de kinderen te groot werden voor een kinderbijbel, had Francien ervoor gekozen om na de maaltijd voor te lezen uit een bijbels dagboekje. In de tijd dat Evert overspannen was, at hij soms niet eens mee en wilde hij in zijn eentje in de voorkamer eten, en nadat hij voor zichzelf was begonnen, maakte hij lange dagen en was hij vaak pas na ­negenen thuis. De gesprekken tussen haar en Evert gingen de laatste jaren niet meer over innerlijke zaken en beperkten zich meestal tot de huis-tuin-en-keukendingen. 

Dat had Francien wel jammer gevonden, maar ze had het geaccepteerd als horend bij Evert. Pas toen Gerda in beeld kwam, bleek Evert zich ineens ook weer in de Bijbel te interesseren, tenminste, in de manier waarop Gerda die interpreteerde. De paar keer dat Francien bij het gesprek betrokken werd, had ze wel begrepen dat de manier waarop Gerda haar geloof beleefde niet aansloot bij die van haarzelf. Blijkbaar trok die manier Evert aan, anders had hij zich toch niet zo snel en zo gemakkelijk uit laten schrijven bij hun kerkelijke gemeente? Had ze zelf meer aan moeten dringen op dergelijke geloofsgesprekken met Evert? Had hij dat bij haar gemist, en daarom gezocht bij Gerda? Maar hij had het toch aan kunnen geven als hij dat bij haar gemist had? Had het dan alleen aan haarzelf gelegen dat zij en Evert uit elkaar gegroeid waren?

Ze zuchtte. Nu was ze wéér in gedachten bezig met Evert…

Ze hoorde de torenklok tien keer slaan en besloot naar bed te gaan. Nadat ze haar tanden gepoetst had in de doucheruimte, sloot ze beneden alles zorgvuldig af, ze deed de lichten uit en liep de trap op. Haar eerste nachtje hier, hoe zou dat gaan?

Het bed lag lekker, maar het duurde een poos voor ze in slaap viel.

De volgende morgen werd ze wakker van blatende schapen. Ze lag even gedesoriënteerd te luisteren. Schapen? Bij hen in de wijk?

Ze deed met moeite haar ogen open en wierp een blik op het wekkertje op het nachtkastje. Ze schrok, kwart over zeven al! Ze had Evert niet geroepen!

Ze schoot overeind en wilde snel uit bed stappen, maar toen keek ze verbaasd om zich heen. O ja, ze was in haar nieuwe huis.

Het geluid van de schapen buiten bevestigde dat. 

Ze ging weer liggen en kroop onder het warme dekbed. Geen haast vandaag, ze had een vrije dag en de tijd aan zichzelf.

Zou Evert wel op tijd opgestaan zijn?

Ze draaide zich snel op haar zij, alsof ze op die manier de gedachte van zich af kon schudden. Evert moest het nu zelf zien te rooien. Als hij te laat opstond, was dat zijn eigen schuld. Nu aan wat anders denken. O ja, ze zou vandaag een route moeten zoeken om naar haar werk te fietsen. Via Google Maps viel er vast wel wat te vinden.

Hoe zou het weer zijn? Regende het nog? Zou Evert al wakker zijn? Waar zou hij vannacht geslapen hebben, op de logeerkamer of in hun eigen slaapkamer? En wat zou hij met de was doen die in de bijkeuken hing? Of zou Gerda het weekend komen en zou zij die was opvouwen? Had Wiebe gelijk en zou Gerda binnen korte tijd bij Evert intrekken? En haar eigen gezin dan?

Ze draaide zich weer op haar andere zij, maar de gedachten lieten zich niet stopzetten, vergezeld van beelden: Evert die hand in hand liep met Gerda, Evert en Gerda in diep gesprek verwikkeld terwijl zij stond te koken, Evert die gistermorgen zonder iets te zeggen de deur uit liep en daarmee uit haar leven, Evert die zo charmant kon zijn als Gerda er was, die dan leek op de man op wie Francien destijds verliefd geworden was… 

Of was dat niet zo? Zag ze dat alleen maar zo omdat ze zo hunkerde naar die Evert van vroeger? Wanneer was hij begonnen te veranderen?

Ze gooide het dekbed van zich af en stapte uit bed. Toen ze de gordijnen opendeed, zag ze aan het eind van het weiland de schapen lopen die haar met hun geblaat wakker gemaakt hadden. Er scheen een wat waterig zonnetje. Hopelijk kreeg de zon meer kracht vandaag en kon ze genieten van een mooie fietstocht op haar nieuwe e-bike.

Ze pakte haar kleren van gisteren van de stoel en schoon ondergoed uit de linnenkast, en liep ermee naar de douche. Heerlijk opgefrist zat ze even later aan het ontbijt in de keuken. Ze had gezocht naar een waterkoker, maar die stond er niet, die zou ze dan zelf wel een keer aanschaffen. Blijkbaar dronken de vorige bewoners alleen maar koffie, of hadden ze hun waterkoker meegenomen. Zelf dronk ze ook meestal koffie, maar ’s morgens had ze het meest behoefte aan een lekker vers bakje thee. Ze had daarvoor nu water opgewarmd in een steelpannetje, dat ging ook goed.

Ze zette de ontbijtspullen in de gootsteen en schonk nog een kopje thee in, waarmee ze naar de woonkamer liep. Daar haalde ze haar telefoon van de oplader af en zocht op buienradar wat het weer vandaag zou doen. Het zou in de loop van de dag steeds zonniger worden, zag ze. Fijn! Dan kon ze voor vanmiddag die fietstocht plannen.

Ze tikte Google Maps in en zocht daarna een route van haar huis naar haar werk. Poeh, dat viel tegen! De route op zich was vijftien kilometer en was wel vrij makkelijk te rijden, maar het was ruim drie kwartier fietsen.

[wordt vervolgd