Zussen Berthilde en Wieke Waaijenberg uit Barneveld geloven in verbindende kracht van muziek
13 mei 2026 om 19:13 hartenzielBARNEVELD Berthilde (31) en Wieke (29) Waaijenberg zijn zussen en spelen cello en gitaar. Bovendien organiseert het duo in september een heus festival in de muziektent. Want ze geloven in de verbindende kracht van muziek.
De Barneveldse muzikanten Berthilde en Wieke Waaijenberg zijn kinderen uit een gezin, bestaande uit ouders met twee zussen en twee broers. ,,We zijn thuis echt een team en dat voelt heel chill. We zijn van die mensen die een buurtbarbecue organiseren. Dan heeft iedereen zo zijn eigen taak, omdat we weten waar de ander goed in is en wat zijn of haar passie”, licht Berthilde toe.
Haar zus Wieke werkt in het dagelijkse leven als persoonlijk begeleider in de zorg. Dat doet ze bij De Gelderhorst, een plek in Ede waar dove ouderen wonen. Hiervoor leerde ze gebarentaal. ,,Eerst deed ik de opleiding sociaal agogisch werk, maar via de tolkenopleiding ben ik daar terechtgekomen. Dit werk is niet zo ‘stil’ als veel mensen denken, want bewoners kunnen gebarentaal en hun stem gebruiken, dat verschilt per persoon. Er wordt ook gelachen, dus het is niet helemaal stil.”
Ook muziek kunnen dove mensen voelen, verklaart Wieke. Zoals de beat van een grote trommel waarbij ze een ballon vasthouden en dan de trillingen voelen. ,,Doof is een groot spectrum, want je hebt ook slechthorenden. Er zijn ook muziektolken die erbij assisteren met gebaren. Dus zijn er diverse manieren om muziek te beleven.
Wieke werkt binnen de Gelderhorst ook met dove collega’s, zodat gebarentaal cruciaal is om te communiceren. ,,Gebarentaal is sinds 2021 een officiële taal, dus is de bekendheid toegenomen en meer te gebruiken.”
DISCOBAL
Berthilde werkte eerst lange tijd in de horeca, maar heeft sinds een jaar een eigen interieurstudio in Barneveld. Vanuit deze basis geeft ze adviezen op het gebied van inrichting en kleuren. Ze volgde hiervoor een opleiding in Harderwijk. ,,Het creatieve aspect vind ik erg leuk en langzaam groeide het besef dat ik hier echt werk van kon maken.”
Glimlachend verklaart Berthilde dat in haar eigen appartement de kleur roze overheerst. Ze maakte een circustentplafond met een discobal in het midden. ,,Het is fantasierijk, maar hierdoor is het wel mijn eigen plek geworden. Volgens mij is dat heel waardevol. Ik word hier blij van, want als ik thuis kom, is dat mijn stukje wereld waar je op terug kunt vallen. Dan is het belangrijk dat dit bij je past.”
De muzikale genen erfden de zussen vermoedelijk van hun moeder, want zij zingt in een koor. ,,Onze vader en broers luisteren wel graag naar muziek. Wij tweeën zijn de enige die een instrument bespelen.”
Wieke koos op veertienjarige leeftijd voor de akoestische gitaar en kreeg particulier les bij de muziekschool in Barneveld. ,,Het leek me fijn om jezelf daarmee te begeleiden bij het zingen van liedjes.” Uit een grote tas verschijnt een prachtige akoestische Martin-gitaar; een zeer gerenommeerd merk.
Berthilde herinnert zich de lessen voor algemene muzikale vorming in groep vijf van de basisschool. ,,Gelukkig hoefde je niet blokfluit te spelen. We speelden liedjes op een klokkenspel. Er werden ook andere instrumenten gepresenteerd. Toen er iemand met een cello kwam, vond ik dat geweldig. Ik was pas een jaar of tien en die keus ging echt op gevoel. In groep zes ging ik op les bij de muziekschool om dat te leren.”
SIMON & GARFUNKEL
In de tijd dat de twee dames nog heel jong waren, intrigeerden de liedjes van Jip en Janneke enorm. Net als de andere liedjes van Annie M.G. Schmidt. ,,Zij schreef gezellige liedjes die we samen in de auto tijdens de vakantie beluisterden. Nu snap je pas hoe grappig die teksten zijn.”
De popmuziek van de jaren tachtig werd vervolgens populair en nog steeds horen ze die graag. ,,Het is onze nostalgie geworden. Die nummers zingen we nu nog, want die stijl voelt heel veilig en vertrouwd.”
In de winter heb ik nog weleens een dip, maar dan denk ik terug aan de zomer, met zon en de geur van zonnebrand en gemaaid gras
Een duo dat grote impact had, is Simon & Garfunkel uit de Verenigde Staten, met liedjes als ‘The sound of silence’ en ‘Bridge over troubled water’. ,,We vinden vooral het samenvloeien van hun tweestemmigheid heel mooi. Daar kiezen we zelf ook liedjes op uit.” Wieke zingt meestal de eerste stem, terwijl Berthilde graag haar fantasie op de tweede stem los laat, als het gaat om hun eigen liedjes.
De zussen zijn geneigd om zich te concentreren op kleine, breekbare liedjes, waarbij de harmonieën langs elkaar op schuren. ,,Daarom trekken we heel snel naar de melancholische liedjes, maar soms willen we ons juist vrolijk uiten. Als je op een bruiloft speelt, ga je natuurlijk niet steeds van die jankliedjes spelen. Dan breng je iets swingends. Een liedje als ‘Take me home country roads’ van John Denver bezit het allebei.”
ABBA EN SHAFFY
De snik, de traan van de donkere kant van het leven wordt dus niet genegeerd. Integendeel, Berthilde & Wieke vinden dat melancholische liedjes juist ook kunnen troosten. ,,Dat voel je en onbewust helpt dat bij verdrietige dingen, maar ik denk dat we dit nog behoorlijk binnen houden”, zegt Wieke.
Haar zus ervaart dat ze muziek juist direct gebruikt om haar eigen stemming te beïnvloeden. Als ze zich goed voelt, kan ze de trieste liedjes aan, terwijl ze kiest voor de uptempo hypenummers als ze wat minder goed in haar vel zit. ,,Dan denk ik aan songs als ‘I’m still standing’ van Elton John, met een lekkere positieve beat. Ik beleef vaak meer aan melodie dan aan tekst. Die komt meestal pas later binnen. In dat liedje gaat het erover dat je nog op je benen staat, wat je zelf ook meemaakt. Over het algemeen sta ik optimistisch in het leven, al zijn er dagen bij dat je een beetje vastloopt. Dan is het lekker om zo’n nummer te horen.”
De bekende hit van Elton John is ook te horen in ‘Rocket man’, de film die gaat over het enerverende leven van de Britse zanger-componist. De musicalfilm ‘Mama mia’ rond de muziek van het Zweedse kwartet Abba kan Wieke voor de zoveelste keer bekijken. ,,Ik houd van die uplifting films. Abba heeft zo’n eigen sound, met prachtige koortjes in de liedjes. Het nummer ‘The winner takes it all’ vind ik misschien wel hun mooiste. Zelf hebben we ‘Thank you for the music’ weleens gezongen.”
‘Laat me’ van Ramses Shaffy is ook een lied dat het duo prachtig vindt. ,,Je mag jezelf zijn, het maakt niet uit wat anderen zeggen. Het is jouw leven.” ‘Ring of fire’ van Johnny Cash vinden ze ook heel mooi. ,,Die twee mannen hebben in hun leven veel meegemaakt en misschien komen daar wel de mooiste liedjes vandaan.”
SOUVENIR EN JUST LIFE
Toen een oom en tante hun huwelijksjubileum vierden, schreef het duo samen een tekst op een bestaand liedje en dat was het begin van meer muzikale ontplooiing. Berthilde herinnert zich dat ze voor het eerst betaald kregen voor een optreden toen de Espeterhoeve in Barneveld een nieuwe gedeelte van de woonwinkel ging openen. ,,We waren een jaar of twintig en ik vond dat superspannend.”
Eigen liedjes worden nog niet zo aan de grote klok gehangen, maar ‘Souvenir’ is er een waar Berthilde wat mee heeft. ,,In de winter heb ik nog weleens een dip, maar dan denk ik terug aan de zomer, met zon en de geur van zonnebrand en gemaaid gras. Zo kan het leven ook zijn en dan krijg je weer een beetje hoop. Dit liedje is dan zó van jezelf en dan ligt er een soort drempel om het aan iedereen te laten horen. Het is iets waar we ons in kunnen ontwikkelen. We zijn misschien ook wat te perfectionistisch.”
Een zelfgeschreven Engels liedje heet ‘Just life’, wat gaat over familie, vrienden en mensen om je heen. ,,Voor ons is dat heel belangrijk. Niet alleen bij vrolijke momenten. Mensen vinden van alles van het leven, maar iedereen doet ook maar wat. Niet te zwaar tillen aan de dingen, ook als het niet helemaal zo gaat als je wilt. Je hebt vaak het gevoel dat je eerst de beste moet zijn, voordat je er überhaupt mag zijn. Maar dat kun je loslaten. Het hoeft geen succes te zijn, het mag ook rommel zijn. Het is oké zoals het is, omdat het van jou is.”
MOTTO
Berthilde & Wieke zijn met het christelijk geloof opgevoed, maar voor hen speelt dit geen rol meer in hun leven. ,,Ik probeer het goed te doen, voor mezelf en voor andere mensen. ‘Leven en laten leven’ is mijn motto. Als iedereen vanuit zijn hart leeft en goede bedoelingen heeft dan kunnen veel meningen en ideeën naast elkaar bestaan. Uiteindelijk gaat het er natuurlijk om wat je doet”, licht Wieke toe.
Berthilde sluit zich hierbij aan. Ze benadrukt het respect voor elkaar. ,,Je hoeft niet overal hetzelfde over te denken. Iedereen heeft zijn passie waar hij voor leeft en dat kan echt naast elkaar staan. Dat is een heel fijn gevoel. Zelf wil je liefde en respect ontvangen. Dat is een idealistisch beeld, dat weet ik, maar zo wil ik in elk geval zelf wel zijn.”
SUZAN & FREEK
Muziek zien de twee vrouwen als krachtig middel om mensen tot elkaar te brengen. ,,Want liedjes komen van binnenuit en laten jezelf zien. Dat creëert verbinding, al hebben we niet de illusie dat wij de wereldvrede ermee gaan brengen. Maar je kunt klein beginnen en je steentje bijdragen in jouw omgeving.”
Uiteindelijk hebben de twee de ambitie om meer eigen nummers te schrijven en te laten horen, met als ultiem doel om er een theatervoorstelling mee te maken. Een groot voorbeeld is het duo Yentl en de Boer. ,,Ze hebben veel durf, dat spreekt ons aan. Bij ons eerste huiskamerconcert hebben we hun nummer ‘Slechte raadgever’ gezongen en dat liet toen goed horen hoe we ons voelden: wat voorzichtig en bang. Intussen zijn we een stuk verder, maar nog niet op het niveau dat we voor ogen hebben. Het is fijn om een uitdaging te hebben en die dan stap voor stap aangaan.”
Suzan & Freek kunnen ze ook waarderen. Om het liedje ‘Lichtje branden’ zou Wieke wel kunnen huilen. ,,Sterke mensen zouden niet moeten huilen, maar het is fijn als dat wel kan bij iemand. Dat je je niet sterker voor hoeft te doen dan je bent. Kwetsbaarheid mag en kun je juist zien als een kracht!”
FESTIVAL
Vorig jaar mei speelden Berthilde & Wieke in de muziektent van Barneveld, waar mensen van alle leeftijden lekker zaten te luisteren. ,,We merken dat je op die manier saamhorigheid kweekt, je krijgt meer connectie. Want dan spreek je toch misschien je buurvrouw of een ander.”
Voor zaterdag 12 september willen Berthilde en Wieke het Muziektent Festival organiseren, met de hulp van lokale creatieve ondernemers en inzet van lokale artiesten, of dat ze lijntjes hebben met de gemeente Barneveld. ‘Music, food and drinks at the park’ luidt het motto. ,,Er zullen ook kraampjes zijn, waarop wat verkocht wordt, ook voor de inwendige mens.” Uiteraard zal het duo zelf ook optreden in de muziektent aan de Van Hogendorplaan. De aanvang is 16.00 uur.
Info: muziektentfestivalbarneveld op Facebook en Instagram, mail: muziektentfestivalbarneveld@gmail.com.