Groeten van Koos en Els Hoefakker uit Zweden: ‘We willen meer bewegen naar de basis van het leven’
8 mei 2026 om 09:43 MensenEDE Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad Plus emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. Deze keer vertellen Koos en Els Hoefakker hoe zij samen met hun jongens de koffers pakten en een nieuw leven in het buitenland begonnen.
door Denise Hoek
Hij komt oorspronkelijk uit Bennekom, zij uit Zaltbommel. Later is Koos naar Ede verhuisd en deed Els de Pabo in Ede, waarna ze werkte als juf en Koos in de maritieme sector als engineer en projectmanager. In 2006 trouwde het stel en vier jongens volgden: Rens (17), Thomas (15), Sam (13) en Gijs (12). Al eerder woonde het gezin in het buitenland, van 2009 tot 2012 in Houston, Texas.
Nu hebben ze opnieuw de stap gezet om te emigreren, met een verse verhuizing in het geheugen. Het gezin vertrok in februari dit jaar richting Zweden. ,,We wilden graag terug bewegen naar de basis van het leven. Dichter bij de natuur, dichter bij onze eigen basisbehoeften van eten, een dak boven ons hoofd en samen in het hier en nu voor onszelf zorgen. Daarvoor hebben we in eerste plaats een stuk land nodig en het liefst zonder hypotheek. In Nederland is een stuk land al heel moeilijk, laat staan zonder hypotheek. Daarom zijn we verder om ons heen gaan zoeken.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Voordat de grote verhuizing begon leefde het gezin in Ede. ,,Els werkte twee dagen in de week bij Bruna Stadspoort, Koos werkte in Amsterdam. De jongens gingen naar school, de MTS en het Pantarijn. We sportten een aantal keer in de week en waren allemaal actief lid bij Scouting Bennekom. Koos was bezig met een opleiding bushcraft, waarvan binnenkort de eindweek in Zweden plaatsvindt.”
SPANNENDE STAP
Dat maakte de stap om een groot onbekend avontuur aan te gaan heel spannend. ,,We wisten ongeveer hoeveel geld we hadden van de overwaarde van ons huis en ons spaargeld, dus we hadden een budget geschat om een huis te kopen en nog een tijd vooruit te kunnen. Dat lukt ook goed, maar het was, en is nog steeds, best spannend wat er daarna gaat gebeuren. We willen graag lokaal een baantje zoeken dat in ons levensonderhoud voorziet en iedereen verzekerd ons ervan dat ons dat ook echt wel gaat lukken. Maar toch… je wéét het niet.”
Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad.nl emigranten over hun leven in het buitenland.
Toch voelden Koos en Els dat er geen keuze was. ,,De levensstijl die we hadden paste niet meer bij wie we nu zijn. Het gevoel bleef knagen en we zouden spijt hebben gehad als we niet waren gegaan. Ook naar onze jongens willen we geen ouders zijn die ‘het er altijd over hebben gehad, maar het nooit hebben gedaan’.” Het stel hakte daarom de knoop door.
ZWEDEN OP ÉÉN
De keuze viel op Zweden. ,,We zochten iets betaalbaar, iets met een redelijk eenvoudige taal, vergelijkbare cultuur en op relatief korte afstand van Nederland. Zweden kwam bij ons met stip op één.” Het gezin woont nu in het zuiden van Zweden.
Ze hebben al snel vriendjes gemaakt en leren de taal ook snel
De kinderen van Koos en Els keken uit naar de emigratie, maar vonden het ook spannend. ,,We wilden wel als gezin deze stap nemen, alle jongens keken ernaar uit. Tegelijk laten we al onze vrienden achter en de vertrouwde omgeving van familie, vrienden, (sport)verenigingen en school.” De jongens gaan naar een Zweedse school. ,,De focus is om Zweeds te leren. Ze hebben al snel vriendjes gemaakt en leren de taal ook snel.”
IN DE MOESTUIN BEZIG
Waar de familie nog meer aan moest wennen, was de kou. ,,We hadden het gevoel dat we héél veel moesten doen, zoals de moestuin klaarmaken voor het seizoen en een kippenhok bouwen. Maar met ’s nachts min vijftien graden en overdag min vijf, in een compleet wit landschap, begin je niet zomaar aan een moestuin”, vertellen ze. ,,We kijken nu per dag wat het weer toelaat. Er is genoeg te doen en we vervelen ons geen moment.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Zo heeft het gezin inmiddels een vaste routine opgebouwd. ,,Onze jongens worden om kwart over zeven opgehaald door de schoolbus, dus ze moeten om tien over zeven klaarstaan. We staan om zes uur op, of soms nog eerder, om voor het ontbijt aan onze cursus Zweeds te werken.” Daarna is het ook voor Koos en Els tijd om aan de slag te gaan. ,,Eerst voeren we de schapen en daarna beginnen we met klussen. Vandaag hebben we bijvoorbeeld gewerkt aan een schuilschuurtje voor de schapen.”
‘ONS THUIS’
De twee hebben genoeg te doen. ,,Ons huis is van 1824, dus er gaat ook weleens wat stuk dat we moeten repareren. Of we breiden de moestuin uit, maken plantenbakken voor de kruidentuin of zijn bezig in de stal. Er is altijd werk te doen. We hebben een boekje met al onze projecten en de taken die daarbij horen. Zo houden we overzicht en structuur in alles wat we doen.”
Elke dag om tien uur staat de koffie klaar. ,,Tussen de middag eten we warm; ook de jongens eten warm op school. Als ze thuiskomen is er thee, en rond een uur of zes eten we avond. Sinds vorige week sporten we weer drie avonden in de week. Rond half tien liggen we in bed. In het weekend doen we het wat rustiger aan: dan pakken we kleine klusjes op of dingen die zijn blijven liggen. Ook maken we dan tijd voor een wandeling of om ergens naartoe te gaan.”
Hier leven we en alles wat we doen heeft te maken met de reden waarom we hiernaartoe zijn gekomen
De familie voelt zich thuis in hun nieuwe land. ,,Dit is ons thuis. Hier leven we en alles wat we doen heeft te maken met de reden waarom we hiernaartoe zijn gekomen: terug naar de basis en veel zelf kunnen doen.”
Ze nodigen graag mensen uit om hun nieuwe manier van leven ook te ervaren. ,,We ontvangen graag mensen die hier op ons land willen kamperen. Met een dag rijden ben je bij ons. Veel mensen helpen dan ook mee met alles wat er te doen is en dat geeft veel voldoening.”
ANDERE LEVENSSTIJL
Het grootste verschil tussen waar Els en Koos nu wonen en Ede is de supermarkt, twaalf kilometer verderop. ,,Het lijkt niet ver, want het is goed te bereiken, maar even naar de winkel kost al snel drie kwartier. Een ander groot verschil is dat het brood en de kaas hier niet lekker zijn. We fietsen hier vrijwel niet, want ons zandpad komt uit op de snelweg; het is geen echte fietsomgeving. Al is het wel mooi voor mountainbiken of wandelen. Het zijn allemaal kleine dingen die onze levensstijl hier echt anders maken.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Wat ze het meeste missen aan Nederland: ,,Familie en vrienden! We hebben best veel contact, maar een spontaan avondje uit missen we hier.” Wat ze niet missen: ,,De drukte, het asfalt, het beton en overal mensen en door mensen ingericht land. Hier kunnen we, op een verantwoorde en liefdevolle manier, onze gang gaan en doen wat nodig is om ons stuk land en ons leven in te richten. In Nederland is daar simpelweg de ruimte niet voor.”
GA OP LEVENSAVONTUUR!
De beslissing om te emigreren voelt als een logische stap. ,,Spannend, soms angstaanjagend, maar dit is wat we willen: op deze manier willen we leven. Aan andere gezinnen die ervan dromen om een soortgelijke stap te maken, zouden we willen zeggen: bedenk wat je echt wilt, wie je bent en welk leven bij je past, en maak het dan waar. Stap over je angst heen en laat het goede moment niet voorbijgaan. Het is nooit te laat om je levensavontuur aan te gaan. Als je meer wilt weten, lees dan op onze website www.ostanboke.nl of volg Koos of Els op Instagram!”
Meer verhalen over Edenaren in het buitenland lezen? Je vindt hier alle reeds gepubliceerde artikelen in de serie ‘Groeten uit...’.
Ben of ken jij iemand die ook zo’n avontuur is aangegaan? Laat het ons weten.
