Piepschuim, gaatjes en [beestjes

Het is nog rustig op landgoed Goot Dennenlust aan de Voorthuizerweg, maar stil is het niet. Winterkoning, koolmees, vink en zwartkop fluiten in koor vanuit het zonovergoten frisgroene bladerdek. De juiste sfeer voor een lentedag. Twee mannen komen aanzeulen met een kast; het lijkt een poppenhuis, maar het moet een insectenhotel worden, vertelt Wilco van den Hoorn, die vandaag de leiding heeft, zodra zo’n twintig jonge en oudere bezoekers zich hebben verzameld rond de koffietafel op een open plek in het bos.

,,We gaan het insectenhotel vullen met materialen waar bijen in kunnen nestelen'', licht hij toe. ,,Er zijn al bamboestokjes, maar er moet ook nog wat hout gezaagd en geboord worden. Verder gaan we het vennetje opschonen dat we de vorige keren hebben uitgediept. Er is piepschuim in gewaaid en dat is niet echt ecologisch. En aan het eind zijn er pannenkoeken. We gaan werken, maar het moet vooral een leuke ochtend worden.”

Het plannetje om wilde bloemen in te zaaien, kan helaas niet worden uitgevoerd omdat dit niet bleek te passen bij de plannen van de beheerder van het terrein. 

BELEEFPAD Overigens zijn de contacten uitstekend, vertelt Jannet Smelt. ,,We zetten samen een beleefpad uit. De Near East Ministry heeft al bordjes geplaatst met informatie over het Midden-Oosten, wij zijn bezig met bordjes over wat er langs het pad te zien is: het insectenhotel, de poelen, de bomen, een dassenburcht en een steenuilennest.”
Ze heeft gewerkt in de verpleegkunde, maar kwam erachter dat ,,de hele schepping mooi is”. Ze volgde de IVN-natuurgidsenopleiding en is actief bij de wandelgroep van Welzijn Barneveld.

Voordat het werk begint, komt het spannendste onderdeel: het openen van de nachtvlinderemmer. Wilco: ,,Met dagvlinders gaat het niet zo goed in Nederland. De Vlinderstichting wil weten of dat ook voor nachtvlinders geldt en heeft daarvoor een val ontwikkeld met ledlampen. Deze heeft hier vannacht gestaan; zou er wat in zitten?”
Jaap Wisse opent de emmer, met spanning gadegeslagen door de kinderen, maar… niets. Gaat het zó slecht met de nachtvlinders? ,,Waarschijnlijk was het vannacht te koud. Vorige week was hij ook leeg, maar toen zat er eentje op de deksel: een aangebrande spanner. Een vreselijke naam, die zou Adam niet gegeven hebben.”

KORRELS Dan aan het werk. Een deel van de vrijwilligersgroep gaat met het bijenhotel aan de slag. Nadat takken weggesleept zijn uit de bosrand boren Wilco en Jaap gaten voor de palen, terwijl anderen gaatjes boren in houtblokken. ,,Duwen”, zegt Ivanio tegen pleegzusje Sari die te weinig kracht zet op de accuboor. Dit is ook geen werk waar ze ervaring mee heeft en het boortje zou eigenlijk wel wat koelwater kunnen gebruiken. Maar het werk vordert gestaag.

De andere helft van de vrijwilligersgroep doet moedige pogingen de oever en het wateroppervlak te ontdoen van de vele piepschuimkorrels, die naar Jannet vermoedt erin zijn gewaaid vanaf de sloop van de voormalige Struik-fabriek 250 meter verderop, waar zo te horen ook op zaterdag aan gewerkt wordt. Twee kinderen proberen met een schepnetje de op het water drijvende korrels te vangen, maar hoe pak je dat aan? Enkele volwassenen proberen met hark of tuinschepje zo goed en zo kwaad als het gaat de oever te reinigen.

Omdat er toch niet genoeg gereedschap is, zoekt bos- en natuurbeheerstudent Elias samen met een paar kinderen naar bodemdiertjes. Het zijn meest pissebedden die ze vinden, maar ook een spin die volgens ObsIdentify 'kraamwebspin' heet, en een platrug-miljoenpoot. Een waterjuffer landt op de roze jas van Alice.

De poel zelf is verbazingwekkend snel gekoloniseerd door schaatsenrijders op het water en allerlei moeilijk op naam te brengen krioelende beestjes daaronder. Jannet heeft eind vorig jaar meegeholpen met het weghalen van geboomte rond het water, waardoor er licht bij komt, en merkt op: ,,Het gaat zo voelen als een beetje van jezelf.”