‘De maatschappij [maak je zelf’
1 mei 2026 om 12:43Hij is een optimist, ziet kansen, houdt van aanpakken, doet aan netwerken én relativeert het leven met humor. Dit resulteert bij Joop van Veelen (67) in veel functies die hij vrijwillig vervult. Het is de reden waarom de Barnevelder door de burgemeester werd onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
Werknemers bij de gemeente die Joop goed kent, wisten hem op de bewuste ochtend naar een bijeenkomst te lokken voor het werkcentrum, waar afgevaardigden van het ministerie naar toe zouden komen. ,,Het was mijn sportochtend, maar goed, ik ben toch maar gegaan. Ik had me wel voorbereid en vroeg me af waarom de anderen zo passief waren. Ik wilde punten scoren en proberen subsidie los te weken. Totdat ineens mijn vrouw binnen kwam lopen, terwijl ze daar niks te zoeken had. Ik keek haar aan en toen maakten ze bekend dat ik een lintje kreeg.”
Joop werd in een oldtimer gezet, waarmee hij naar het Schaffelaartheater werd gereden. Het was een grote verrassing. ,,De burgemeester doet dat hartstikke leuk! Ik vond het mooi en ik werd geraakt, hoewel ik niet zo snel emotioneel ben. Ik vind het geweldig dat ze dit voor me gedaan hebben.”
GULLE LACH ,,Af en toe halen we een geintje uit in onze gemeente”, zegt hij met een grote glimlach, als je hem vraagt wat het Genootschap van de Gulle Lach is. Dit ludieke gezelschap maakt eigenlijk geen onderdeel uit van de activiteiten waarvoor hij de onderscheiding kreeg, maar het typeert hem wel ten voeten uit. Het bestaat uit zes mannen: Cor Wiesenekker, Geurt Buurman, Ton Uljee, Erik Roest, Marti Jansen en Joop zelf. ,,Het ging er bijvoorbeeld nogal chaotisch aan toe bij een parkeerautomaat. Daarom hebben wij voor de grap de Parkeer Ondersteunende Ambtenaar (POA) in het leven geroepen. Die kwam netjes in een mooi pakkie bij dat apparaat staan om mensen te helpen hoe het nu werkt.”
De insteek van de humor moet wel altijd positief zijn, vindt Joop. Zo plaatste het genootschap borden langs de weg die te maken hadden met de rivaliteit die er weleens bestaat tussen Barneveld en Voorthuizen. ,,Inwoners van beide plaatsen vinden dat ze ‘aan de goede kant van de spoorlijn’ wonen (traject Amersfoort Apeldoorn bij de Harselaar, red.). Daarom lieten we twee borden maken met de tekst ‘De Goede Kant’. De ene staat bij de Moba en lees je als je van Voorthuizen komt, de andere zie je bij de Quadwinkel, als je van Barneveld komt. ‘Welkom in Barneveld’ en ‘Welkom in Voorthuizen’ staat er bij allebei onder.”
,,Je moet dingen doen waar je blij van wordt. Je kunt best een slechte dag hebben, maar per saldo moet het wel positief zijn
KAARS Joop vindt z’n woonomgeving belangrijk, maar kan het ook relativeren. Hij hecht vooral waarde aan de mensen om hem heen. ,,Het belangrijkste is dat je de dag op een leuke manier doorkomt, met mensen die bij je passen. En ik vind dat je dingen moet doen waar je blij van wordt. Je kunt best een slechte dag hebben, maar per saldo moet het wel positief zijn. Als je altijd op het bedrijf moppert waar je in dienst bent, kun je beter wat anders zoeken toch?”
Daarom spreekt het de Barnevelder aan wat burgemeester Jacco van der Tak zei: ‘Je kunt mopperen dat het donker is, maar je kunt ook een kaars aansteken’. ,,Je wordt actief en kunt op die manier iets bijdragen, ook al is dat schijnbaar weinig. De maatschappij maak je zelf, je kunt allemaal iets doen. Dan wordt het beter.”
Hij is ‘lichtchristelijk’ opgevoed, zoals Joop het noemt, waardoor hij vindt dat hij ,,een beetje op een ander moet letten en daar iets voor over moet hebben”. De religieuze waarden en normen kreeg hij van huis uit mee, maar zelf komt hij niet meer in de kerk. ,,Ik heb zeker niks tegen mensen die geloven, want daar zie ik heel mooie dingen gebeuren, zoals in de zorg. Overigens doe je vrijwilligerswerk óók om jezelf een beetje blij te maken en daarom moet je jezelf niet te veel op de borst kloppen.”
KNOKKEN Van Veelen heeft drie kinderen uit zijn eerste huwelijk. In 2002 trouwde hij met Martine. Met haar heeft hij sinds 2005 de onderneming ProComm, een bedrijf dat promotionele producten levert. ,,Dat was de eerste jaren knokken, maar het kwam goed. Daarvoor werkte ik als directeur bij de firma Midocean in Barneveld. We hadden een productie in Spanje, een verkoopkantoor in vele landen en een team in Hongkong. Dat betekende heel veel reizen, maar de productie in Nederland werd te duur, zodat inmiddels alles naar een grote Poolse locatie is verhuisd. Martine is nog wel heel druk met ProComm.” In de jaren vóór die tijd was hij directeur van bedrijven in de grafische industrie, zoals De Blaeuwe Werelt in Apeldoorn, voor printerpapier.
Vanuit de sector werd de Barnevelder voorzitter van de branchevereniging Promotionele Producten Professionals. Hier behartigde hij de belangen voor bedrijven die hierin actief zijn, niet alleen in Nederland, maar ook in Europa en zelfs daarbuiten. Hij was twaalf jaar bestuurslid, waarvan elf jaar voorzitter. In maart dit jaar stopte Van Veelen hiermee. In een speciale krant van de branchevereniging staan vooral artikelen over de activiteiten die hij bij de organisatie uitvoerde. ,,Die kregen 150 mensen op een congres bij mijn afscheid. Het is een beetje een genante krant geworden, omdat er zoveel over mij in staat”, zegt hij lachend.
Er staat onder meer in dat Joop een Europese branchevereniging oprichtte en dat hij daar veel tijd in stak: European Associations Combination (EAC). De initiatiefnemer schudt de producten uit zijn mouw, van powerbank tot mok en van pen tot ipad en telefoonhoes. ,,Mijn missie was altijd om dit professioneel te doen mét marketingimpact. We hebben ook veel energie gestoken in maatschappelijk verantwoord ondernemen, want het begint met het product nuttig in te zetten en een goede communicatieboodschap.”
Wat dit thema betreft, vindt Joop dat ondernemers elkaar niet de maat moeten nemen, maar wel slim na moeten denken of ze een mooi en duurzaam product presenteren met een effectieve boodschap. ,,Zodat je klanten het niet weggooien.”
PLATFORM Sinds een jaar of tien is Van Veelen ook voorzitter van Wijkplatform Noord-Oost, waar hij zelf met zijn vrouw woont. ,,Het platform van voorheen, was ter ziele en toen vroeg iemand van de gemeente mij om deze handschoen op te pakken. Je bent de ogen en oren voor de gemeente in de wijk. Dat is 'staatsgevaarlijk', zeg ik altijd. Want als je niet uitkijkt, zegt de gemeente dat ze een beslissing met je platform overlegd heeft. Toch is het belangrijk. Ik was voor de branchevereniging veel in Den Haag om het overleg te zoeken. We hebben nu eenmaal een systeem met een overheid nodig, ook al is dat niet altijd makkelijk. Nu signaleren we met de leden van het platform zaken die in de wijk spelen.”
De leden komen zo’n zeven keer per jaar bij elkaar om thema’s als groen, veiligheid, sociale cohesie en communicatie onder de loep te namen. ,,We lopen bijvoorbeeld de speeltoestellen een keer langs, om te zien of deze niet gevaarlijk zijn voor de kinderen. Maar we zijn geen probleemwijk. Om veel mensen naar een bijeenkomst te krijgen, wilde ik voor de grap een keer aankaarten dat er een verticale windmolen in de wijk zou komen. De rest van het comité vond dit toch iets te gewaagd”, zegt de voorzitter grijnzend, waarbij zijn rol bij het Genootschap van de Gulle Lach weer even om de hoek komt kijken.
TOMORROW Verbinding is een kernwoord in het leven van de gedecoreerde ridder. Dit blijkt bij uitstek in zijn rol als managing connector bij de organisatie Barneveld Tomorrow, waar hij graag een schakel is tussen overheid en het bedrijfsleven. Hier werd hij een jaar of zes geleden mede-initiatiefnemer.
,,Een ondernemer had gelezen dat we in Barneveld gemiddeld een relatief laag opleidingsniveau per hoofd van de bevolking hebben. Dat is niet goed, omdat we juist in onze plaats ongeveer de meeste bedrijven per hoofd van de bevolking van ons land hebben. Daar hebben we veel hbo’ers en wo’ers voor nodig, maar we vertelden onze jeugd niet dat we hier mooie banen hebben. We interviewden jonge studenten en toen bleek dat ze het idee hadden dat er in Barneveld geen mooi werk te krijgen is. Dus vertrokken er velen naar andere steden.”
Dat was de reden een stichting op te richten om dit imago te veranderen. Joop was net gestopt met werken bij ProComm om hier energie in te steken. ,,Het leek me leuk om iets binnen die triple helix te doen, als verbinder tussen onderwijs, ondernemers en overheid. Elke punt in deze driehoek heeft een andere dynamiek en dat is niet zo eenvoudig. In het begin was het kansloos, want de studenten kenden ons nog niet. Toen zijn we bij vwo’ers en aan de CHE en de HAN gaan vertellen wat Tomorrow is, want daar heb je de grootste uitstroom van jongeren. Nu zijn we zo ver dat we wekelijks zo’n vijf talenten krijgen die op zoek zijn, voor een bijbaantje of als eerste baan na het afstuderen. Die verbinden we aan ons bedrijfsleven en de meesten vinden dan een plekje.”
Intussen is de bekendheid van de stichting flink toegenomen. Dan is de uitdaging van Van Veelen er een beetje vanaf, de reden waarom hij eind 2026 zal stoppen bij Tomorrow.
DOENDENKERS ,,Een kansloze missie”, noemde Joop de organisatie Doendenkers Barneveld in eerste instantie. Een ambtenaar had hem benaderd met het idee om de gemeente te stimuleren bij de thema’s wonen en werken. Toch kreeg hij Van Veelen zover om hier in te stappen. ,,En als ik ja zeg, ga ik er ook voor. Mijn lijfspreuk is: ‘Als je wilt bewijzen dat iets niet kan of niet lukt, moet je er wel voor honderd procent voor gaan, want dan weet je of dat ook echt zo is’. Wij doen het vaak anders en gaan bij voorbaat met pessimisme aan de rem hangen, maar dan is het niet bewezen dat iets niet lukt.”
Daarom ging hij toch enthousiast aan de slag met Doendenkers, waarvoor zestig personen met relevante functies werden benaderd. Ze kwamen drie dagen bij elkaar om te brainstormen, waar taakgroepen uit ontstonden: armoede, arbeid, wonen en boer, natuur en balans. ,,Ik ben aanvoerder en we koesteren de groepen waar het werkt.”
Zelf leek Joop de werkgroep boer, natuur en balans interessant, omdat de protesten van agrariërs hem een beetje irriteerden, hoewel hij wel begreep dat ze hiermee iets duidelijk wilden maken. ,,Dat jeukte, ook omdat ik van huisuit een boerenjongen ben. Ik groeide op aan de Plantagelaan en een stukje van het ouderlijk huis staat er nog. Mijn vader behoorde tot de eersten die een legbatterij met kippen had, hoewel ik zelf eigenlijk niks met die wereld heb. Maar je moet wel met elkaar in gesprek komen. Ik ervaarde in die werkgroep veel emotie en onzekerheid over de toekomst.”
De werkgroep ‘Boer, natuur en balans’ organiseerde een aantal keukentafelgesprekken, uitgevoerd door het Pluimvee Expertisecentrum, waar honderd boeren vertelden wat er echt aan de hand is. Hieruit rolden vertrouwelijke rapporten.
SDVB Tenslotte is Van Veelen ook een jaar of vijf voorzitter geweest van Xplore, een internationale belangenvereniging voor print- en drukwerk. Bovendien was hij in 1997 mede-oprichter van de businessclub bij voetbalvereniging SDVB. Joop voetbalt zelf nog steeds en hij prijst zich gelukkig dat hij nog behoorlijk vitaal is. ,,Je moet geluk hebben en een beetje opletten met eten en bewegen. Ik was een schoffelaar op het middenveld, maar wel fair. Ik heb nooit problemen op het veld gehad. Het blijft een leuke sport.”
De genealogie van Joops familie is teruggevonden tot in de dertiende eeuw. Zo’n honderd kilometer over de grens in Duitsland bestaat een kasteel met de naam ‘Schloss Van Veelen’, waar hij zelf ook een kijkje nam. En er is zelfs een heus wapen van de familie. Maar de Barnevelder had vermoedelijk nooit kunnen bedenken dat hij zelf nog eens de titel van ridder zou krijgen.
