Groeten van Kees Bosch uit Australië: ‘Dat ik op mijn leeftijd op een boerderij woon is iets prachtigs’

29 april 2026 om 20:33 Mensen Groeten uit... Nieuws uit Ede

EDE Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad Plus emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. Kees Bosch (61) vertrok in 1989 naar Australië en bleef. Hij vond er de liefde, bouwde een leven op en woont nu, jaren later, op een boerderij. „Dat ik dit op mijn leeftijd nog doe, is iets prachtigs.”

door Denise Hoek

Vanaf zijn kindertijd had Kees, naast zijn interesse voor het buitenland, de droom om boer of boswachter te worden. Hij rondde een studie agrarische en cultuurtechnische richting af, maar zijn loopbaan liep anders. „Ik kreeg een brief van Defensie of ik mijn leven even op ‘stop’ wilde zetten.” Na zijn diensttijd bij het 101e Genie Bataljon in Wezep vond hij werk bij Grontmij, eerst in De Bilt en later een jaar in Assen.

Ik kreeg het gevoel dat ik mijn diepste verlangens moest volgen

Langzamerhand kreeg hij genoeg van zijn werk. „Ik kreeg het gevoel dat ik mijn diepste verlangens moest volgen.” Hij dacht terug aan een oud-tante in Adelaide. „In 1989 besloot ik een jaar naar Australië te gaan om familie te bezoeken en rond te trekken. Daar ontmoette ik Alice; the rest is history.” Zijn visum liep eind 1990 af. „Alice ging met mij mee naar Nederland. Iedereen herinnert zich nog dat ze op een koude decemberdag op blote voeten uit het vliegtuig stapte.”

EMIGREREN NAAR AUSTRALIË

Een jaar later vertrok Kees definitief naar Australië om zijn leven met Alice voort te zetten. „Dat was niet moeilijk; we schreven elkaar al regelmatig aerogrammen. Het internet bestond nog niet zoals nu en bellen naar Australië kostte toen negen dollar per minuut.”

Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad.nl emigranten over hun leven in het buitenland.

MENSEN OM JE HEEN

Hij had weinig moeite met wonen in een ander land. „Ik kende iemand die mij introduceerde in verschillende kringen en bij de kerk waar ik later Alice ontmoette. Mijn start was daardoor makkelijker dan voor veel andere emigranten. Ik had een netwerk om me heen van mensen die hetzelfde al hadden meegemaakt. Dat raad ik anderen ook aan.”

(tekst gaat verder onder de foto)

Kees en Alice - Eigen foto

Drie weken na aankomst had hij al een baan, 630 kilometer landinwaarts in een irrigatiegebied. „Mijn baas was een voormalig Nederlander. Hij begreep mijn cultuurtechnische opleiding en bood mij de baan aan.” Kees verbleef bij een Australisch gezin. „Dat hielp enorm om de cultuur te leren kennen. In een stad blijf je sneller in je eigen kring hangen.”

NIET VERGELIJKEN

Toch moest hij ook even wennen aan zijn nieuwe leven. ,,Je aanpassen is heel belangrijk. Vooral niet vergelijken met je geboorteland en zeggen: zo doen we dat in Nederland! Daar houdt men niet van. Sport is heel belangrijk in Australië en dat interesseert me nou net helemaal niets!” 

ZEVEN EN EEN HALF UUR NAAR SYDNEY

Elke twee weken reed Kees naar Sydney. „Die reis van zeven en een half uur deed ik graag, totdat we in 1993 trouwden.” Samen huurden ze een houten huisje voor zestig dollar per week. „De bruiloft was compleet met elf familieleden uit Nederland. Ik droeg Alice over de drempel van ons knusse huisje.” Hij herinnert zich ook de traditionele ‘tin kettling’, waarbij dorpsbewoners hen luidruchtig verwelkomden. Alice ging aan de slag als onderwijzeres in een dorp met 628 inwoners; Kees werkte als irrigation officer.

Ik droeg Alice over de drempel van ons knusse huisje

Op de vraag hoe zijn leven er nu uitziet down under zegt hij: ,,’Livin’ the dream! Het was al bijzonder, maar sinds ik met pensioen ben is het leven nog mooier geworden. Na meer dan vijftig jaar deed ik wat in mijn hart zat en kocht ik een boerderij. Huisje, boompje, paar koetjes en wat andere beesten. Meeste mensen van mijn leeftijd denken aan afbouwen. Ik dacht: nee, er is nog te veel energie en visie die uitgesproken en geleefd mag worden.”

CONTINENT VEROVERD

Samen met Alice kreeg hij vijf kinderen. ,,We hebben de kinderen rond Australië ‘afgezet’ na vele jaren in de Royal Australian Navy, waar ik sinds mijn 48e als Chaplain in dienst was. We hebben ‘rondje’ Australië gewoond voor mijn werk en hebben een zoon in Darwin, twee in Sydney en een in Perth. Alle kanten van het continent hebben we veroverd. Onze dochter woont nog heerlijk thuis en droomt ook nog van haar eigen melkkoetje.”

De marine gaf hem voldoening. ,,Dat kwam omdat ik veel mensen kon helpen en het bracht mij tegelijkertijd overal heen. Op zee heb ik veel mee kunnen maken en we bezochten veel in Azië, Midden Oosten en nog wel meer exotische plaatsen waar je als toerist niet komt. Zelfs het reizen was een oud verlangen dat toch ook waarheid werd.”

Alle kanten van het continent hebben we veroverd

SPECIALE PLEK IN HET HART

Zijn vrouw en kinderen zijn voor Kees het belangrijkste. Ook de familie in Nederland is hij niet vergeten. ,,Zij hebben een speciale plek in mijn hart. Ik weet dat de liefde voor de Heere Jezus ons samenhoudt.” Eén familielid is wel heel dichtbij én een oude bekende van Groeten Uit. ,,Mijn broer Egbert woont hier drie uur vandaan; we spreken elkaar regelmatig. Ik zag hem soms jaren niet, vanwege het verspreid wonen door mijn werk. We pakken de draad gewoon weer op en lachen en discussiëren het laatste (familie) nieuws.”

(tekst gaat verder onder de foto)

Egbert en Kees - Eigen foto

DANKBAAR

Kees kijkt met dankbaarheid terug. „Voor de relaties in Nederland en de ervaringen die mij hebben gevormd.” Zijn geloof speelt daarin een grote rol. „Op een moeilijk moment riep ik om hulp. Dat heeft mijn leven richting gegeven.”

Hij sluit af met advies: „Zorg dat je een goede reden hebt om te emigreren en bereid je goed voor. Ga eerst kijken, bouw een netwerk op en leer de cultuur kennen.”

Meer verhalen over Edenaren in het buitenland lezen? Je vindt hier alle reeds gepubliceerde artikelen in de serie ‘Groeten uit...’.

Ben of ken jij iemand die ook zo’n avontuur is aangegaan? Laat het ons weten.