Edese studenten organiseren bijzondere maaltijd: ‘We hopen mensen met elkaar te verbinden’

29 april 2026 om 17:48 Maatschappelijk Nieuws uit Ede Tips van de redactie

EDE Vierhonderd mensen uit alle geledingen van de maatschappij op dinsdag 2 juni in Ede samenbrengen voor een verbindende en gezellige maaltijd, dat is het doel van Navigators Studentenvereniging Ede (NSEde). In aanloop naar de maaltijd sprak digitaal dagblad Ede Stad Plus met vier betrokken studenten: Gershon van Wolfswinkel (19), Leonie Ploegman (25), Nicole Joolink (21) en Rapha Haeck (18). Zij vertellen over het idee achter de maaltijd en het belang van verbinding in een tijd waarin mensen het contact met elkaar soms kwijt lijken te zijn.

door Lennard Pater  

Het duurt nog even maar de studenten zijn al volop met de organisatie bezig. Lachend vertelt CHE-student sociaal werk Nicole Joolink daarover: „Soms zeggen we wel tegen elkaar: wat hebben we ons op de hals gehaald? Dit is echt een grote onderneming, zo’n maaltijd met vierhonderd mensen. Je bent eigenlijk als jonge studenten een evenement aan het plannen, terwijl je geen evenementenplanner bent. Aan de andere kant: het is heel bijzonder dat je dit als studenten samen kunt doen. En ik heb nu al zin in de maaltijd en dat we elkaar dan blij kunnen aankijken en kunnen denken: wat mooi dat we dit met z’n allen hebben neergezet.” 

CATERING 

De eerste contouren van de maaltijd zijn er inmiddels: de mensen die zullen aanschuiven worden door de tweehonderd leden van NSEde uitgenodigd en de zoektocht naar een geschikte locatie gaat de goede kant op. Wel is er nog, vertellen ze breed lachend, een klein punt van zorg: het eten zelf. „We zijn op dit moment”, zegt student psychomotorische therapie Rapha Haeck, „druk bezig restaurants en cateringbedrijven te benaderen, want we zoeken natuurlijk heel veel eten: er moet genoeg zijn voor vierhonderd mensen en onze droom is eigenlijk om een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht te serveren.” Nicole knikt en zegt: „Natuurlijk kunnen we wel simpele hamburgers aanschaffen, maar we zouden het mooi vinden mensen op 2 juni echt een stukje luxe, een maaltijd en verzorging, te kunnen geven.” 

(de tekst gaat onder de foto verder)

Navigators

GASTVRIJHEID EN VERBINDING 

Maar daar wordt dus hard aan gewerkt en de vier Edese studenten zijn niet pessimistisch dat ze tegen die tijd een mooie maaltijd kunnen delen. Waar komt eigenlijk het idee voor de maaltijd zelf vandaan? „Aan het begin van het jaar hebben we erover nagedacht wat mooi zou zijn om met elkaar te doen. En toen kwamen we tot de conclusie dat het heel bijzonder zou zijn om als vereniging naar iets toe te kunnen werken, een groter evenement.” Nadenkend over wat dat grotere evenement zou kunnen zijn, ontdekten ze dat Groningse studenten een maaltijd hadden georganiseerd om mensen samen te brengen en dat sprak de studenten aan. 

Dat laatste kwam mede doordat zo’n maaltijd goed past bij de christelijke identiteit van NSEde en het geloof van de Edese studenten. Nicole zegt daarover: „Wij volgen Jezus en dat hoeft niet per se te betekenen dat je op de hoek van de straat gaat evangeliseren, maar kan ook zichtbaar worden in de dingen die je doet. Daarbij zijn gastvrijheid en verbinding zoeken heel belangrijk. De maaltijd verbindt die twee waardevolle dingen met elkaar.” 

HEITJES VOOR KARWEITJES

Om die maaltijd in juni ook echt mogelijk te maken, is natuurlijk wel enig budget nodig en dus besloten de studenten een aantal weken terug bij mensen in Ede aan te bellen voor een heitje voor een karweitje. „Het mooie aan die actie was”, zeggen de studenten, „dat we niet alleen sponsoren voor de maaltijd konden vinden, maar ook goed konden doen voor de mensen om ons heen en contact konden maken met mensen in Ede. Dat laatste zorgt er ook voor dat Ede, zeker als je hier niet vandaan komt, meer je woonplek wordt in plaats van alleen je studentenstad.”

Student journalistiek Gershon van Wolfswinkel behoorde tot het team dat bij Edenaren in de buurt van Bellestein aanbelde om te vragen of de NSEde-studenten iets voor hen konden doen en kijkt er, ondanks een enkele afwijzende reactie, positief op terug: „We hebben goede gesprekken gehad met de mensen daar en werden steeds ook weer doorverwezen naar andere buurtbewoners. Je merkte daarbij echt de kracht van een gemeenschap.” 

Dat zag Gershon bijvoorbeeld bij twee ouders met een baby. „Die mensen gingen met hun baby het hele huis door om dingen voor ons te bedenken en later namen ze de baby zelfs mee door de buurt om ons te vertellen bij welke buren we misschien wel iets zouden kunnen doen. Dat was heel mooi om te zien. En uiteindelijk gaven ze ons”, zegt hij lachend, „zelfs koekjes mee.”  

(de tekst gaat onder de foto verder)

Heitje voor karweitje aan de Bellestein. - Lennard Pater

KOSTBAAR 

Ook voor de andere studenten werd het een bijzondere dag: de één kreeg gelijk een baan als vaste oppas of ramenlapper aangeboden, de ander genoot van leuk contact en goede gesprekken met buurtbewoners. Zo had CHE-student sociaal werk Leonie Ploegman een bijzondere ontmoeting: „We hebben die dag met drie studenten bij een ouder echtpaar met de hogedrukspuit de voortuin klaargemaakt voor de zomer en uiteindelijk ontstond er een heel mooi gesprek over hun leven. Dat was interessant, want ik had die mensen anders nooit gesproken. Je hebt dan door zo’n actie heel erg verbinding met mensen die je normaal niet tegenkomt; dat is kostbaar.” 

Die verbinding, zeker tussen de generaties, is ook het doel van de maaltijd op 2 juni en daarom hopen de studenten dat er op 2 juni „een gemêleerde tafel” zal ontstaan, met mensen met allerlei achtergronden die in het alledaagse leven misschien niet direct met elkaar in aanraking zullen komen. De studenten zeggen daarover: „Het lijkt ons heel mooi dat een toevallige voorbijganger op 2 juni de hele tafel ziet en verbaasd denkt: ‘Huh, hoe is dit gezelschap mensen bij elkaar gekomen?’ Het idee is dat de scheidingen tussen de verschillende groepen in de samenleving wegvallen en we die dag met elkaar mens-zijn en als één geheel aan die tafel zitten.”

GELOOF 

Daarbij speelt de missie van christelijke studentenvereniging NSEde om samen God te leren kennen en hem bekend te maken wel een belangrijke rol, maar draait het niet per se om de verspreiding van het geloof, vertelt Nicole: „De maaltijd is geen evangelisatieactie. Als mensen vragen waarom we dit doen, dan is het antwoord wel om iets van de gastvrijheid en liefde van Jezus te laten zien, maar het doel van de avond is met elkaar mens te zijn, niet mensen te bekeren. En ik geloof dat God dat ook zo bedoelt: dat hij ons aan elkaar gegeven heeft om het leven te delen, samen te zijn, en elkaar te inspireren en respecteren. Daar is zo’n maaltijd een mooi middel voor.”

DREMPEL

De maaltijd is dus bedoeld om mensen in Ede samen te brengen. Ontbreekt die verbinding in Ede dorp op dit moment volgens de studenten? Leonie zegt: „Ik kom oorspronkelijk uit Tilburg en in Ede is er wel echt meer een dorpsgevoel dan in Tilburg, maar ik heb wel het idee dat dat aan het afnemen is. Dus dat er bijvoorbeeld minder snel op straat even hoi gezegd wordt of geglimlacht wordt. Er is sowieso meer en meer een drempel om iemand aan te spreken en contact te maken; dat doe je tegenwoordig niet meer zo snel. En onze generatie is steeds individualistischer aan het worden. Daarom is zo’n maaltijd met allerlei verschillende mensen heel belangrijk, want daarmee zoek je de verbinding met elkaar op.” 

(de tekst gaat onder de foto verder)

Foto: Lennard Pater

DROMEN

Het belang van die verbinding maakt dat de studenten hopen dat het niet bij deze ene maaltijd zal blijven. „We zouden graag zien dat deze maaltijd niet iets eenmaligs is, maar jaarlijks terugkeert. En als het initiatief aanslaat, kunnen we het misschien steeds meer uitbreiden en een keer een maaltijd op het Marktplein in Ede organiseren. Het mooiste zou zijn als we in de toekomst de weg vanaf het station in Ede naar het centrum vol zouden kunnen zetten met tafels en dat het hele dorp dan aan die tafels zit en je die dag als het ware allemaal, wat je achtergrond ook is, samen Ede bent.” 

MOOI WEER

Mooie dromen voor de toekomst dus, maar voorlopig richten de studenten zich op het in goede banen leiden van de eerste editie op 2 juni. Wanneer is die editie voor hen geslaagd? „Als er eten op tafel staat”, zegt Rapha droog. Meer serieus is het antwoord: „Als iedereen lekker aan het eten is, er gelachen wordt en er goede gesprekken en verbinding ontstaan.” 

Daarbij is het wel hopen op enig meteorologisch geluk, want het streven van de studenten is de maaltijd in de open lucht te laten plaatsvinden: „Mooi weer zou fijn zijn, een lekker zonnetje, want als het gaat regenen zijn we de Sjaak”, zegt Nicole lachend, er meteen relativerend aan toevoegend: „Maar dat komt dan ook vast wel weer goed en we hebben er in elk geval heel veel zin in die 400 mensen op 2 juni te verwelkomen en een maaltijd te geven.”