Groeten van Jorden Teunissen uit Brighton: ‘Brighton is een festival dat nooit stopt’
16 april 2026 om 20:11 Mensen Groeten uit... Nieuws uit Ede Tips van de redactieEDE Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad Plus emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. Jorden Teunissen (29) woont in Brighton en staat op het punt iets bijzonders te doen: de London Marathon lopen… op klompen. Niet voor het eerst, want hij heeft al een wereldrecord op zijn naam staan.
door Denise Hoek
Jorden groeide op tussen Ede en Lunteren. ,,Ik woonde aan de Lunterseweg en ging naar De Wegwijzer in Lunteren en later naar De Meerwaarde in Barneveld. Na school ben ik de horeca ingegaan en werkte ik als kok in Lunteren, Bennekom en Wageningen. Mijn leven draaide vooral om werk.” Na zijn koksopleiding vertrok hij naar Amsterdam en later naar Oostenrijk. ,,Daar ontmoette ik mijn toenmalige partner. Tijdens corona ben ik voor haar naar Engeland gegaan. Eerst werkte ik hier in de zorg, daarna kreeg ik een Nederlandstalige baan bij een bank. Vanuit daar ben ik gaan studeren en ben ik doorgegroeid.”
Ik voelde mij daar meteen thuis
Toen hij in Brighton ging wonen, viel alles op zijn plek. ,,Ik voelde mij daar meteen thuis. Het was niet één specifiek moment, maar meer een gevoel dat langzaam duidelijk werd: dit klopt. Inmiddels woon ik hier en voelt het leven dat ik heb opgebouwd echt als thuis.”
EIGENZINNIG
Brighton omschrijft hij als vrij en eigenzinnig. ,,Iedereen kan hier zijn wie die wil zijn. Het ligt aan zee, er is veel kunst, een sterke community en veel cultuur. Wat ik mooi vind, is dat mensen elkaar accepteren zoals ze zijn. Dat geeft een gevoel van vrijheid.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Het strand is nooit ver weg. ,,Soms zie je mensen al zwemmen of muziek maken op het strand. Ik beschrijf Brighton weleens als een soort festival dat nooit stopt. Overdag zit je met vrienden op het strand en ’s avonds kun je alle kanten op: van muziek en theater tot streetfood en kleine optredens.”
Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad.nl emigranten over hun leven in het buitenland.
Ook het Verenigd Koninkrijk zelf bevalt hem goed. ,,Ik ben bijna elk weekend op pad met mijn camper, naar Wales, Schotland of festivals.”
OP DE KLOMPEN
Op 26 april staat hij opnieuw aan de start van de marathon in Londen, voor het goede doel Oxfam. ,,In Engeland zie ik dagelijks de gevolgen van ongelijkheid. Ik heb vrienden gehad die hun huis verloren en geen betaalbare woning konden vinden. Dat maakt het persoonlijk. Voor mij gaat het niet alleen om geld ophalen, maar ook om bewustwording.”
Het bijzondere: hij loopt de marathon volledig op klompen. ,,Het idee ontstond tijdens mijn vrijwilligerswerk bij Oxfam bij de marathon. Ik zag daar allerlei bijzondere recordpogingen voorbij komen, vaak extreem en met tijden die al lastig te verbeteren waren. Toen dacht ik: ik ga nooit onder de vier uur rennen met een wasmachine op mijn rug, maar onder de acht uur op klompen moet wel lukken. In die periode was ik ook net oom geworden van mijn neefje Luuk. Dat gaf het extra betekenis. Ik hoop dat hij het record later ooit nog eens verbreekt.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
WERELDRECORD
Tijdens de eerste keer zette hij een wereldrecord neer. ,,Ik deed er toen zeven uur, acht minuten en zevenendertig seconden over. Alleen op de dag zelf regende het. Ik had al wel 32 kilometer gelopen tijdens mijn training zonder problemen, maar met natte sokken in klompen werd het een heel ander verhaal. Ik verloor veel tijd met het wisselen van sokken en toen de droge sokken op waren, liep ik de rest met blaren.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Sportograf
Dit jaar ligt de lat hoger. ,,Nu is er een tijd om te verbeteren, dus er zit meer druk op. Tegelijk is mijn leven drukker, dus heb ik minder tijd om te trainen. Eerst dacht ik: nooit meer. Maar met alles wat er speelt in de wereld voelde dit toch als een kans om iets te doen.”
TRAINEN LANGS DE KUST
Trainen op klompen is een vak apart. ,,Omdat ze van hout zijn zit er geen flexibiliteit in en gebruik je andere spieren. Daarnaast moeten het traditionele klompen zijn die niet aangepast mogen worden. Hetzelfde geldt voor de sokken. Het begint allemaal met het vinden van een goed passend paar, wat lastig is in Engeland. Klompen slijten ook snel. Je moet ze eerst zo’n honderd tot honderdvijftig kilometer inlopen voordat ze echt goed zitten, maar rond de tweehonderd kilometer zijn ze vaak alweer versleten.”
Je moet ze eerst zo’n honderd tot honderdvijftig kilometer inlopen voordat ze echt goed zitten
Geen enkel paar is hetzelfde, daarom moet Jorden blijven zoeken naar de juiste combinatie van klomp en sok. ,,En hopen dat het niet regent of te warm wordt. Ik train vooral langs de kust bij Brighton. Het is meer gericht op uithoudingsvermogen dan snelheid. Het lijkt soms meer op stevig doorlopen dan rennen, maar als het droog blijft hoop ik dit jaar ook stukken te kunnen rennen en richting de zes uur tot zes uur dertig te gaan.”
Daar voegt hij aan toe: ,,Je hoort de klompen ook meteen als je loopt, dat typische geluid op straat. Mensen draaien zich vaak al om voordat ze me zien. Tijdens de vorige marathon draaiden mensen zich zelfs om om te kijken of er geen paard aankwam.”
UITDAGING
De grootste belasting zit in zijn voeten en kuiten. ,,Je vangt alle impact direct op. Na een kilometer of vijftien begin ik het echt te voelen. Daarna draait het vooral om doorzettingsvermogen.” Ook mentaal is het zwaar. ,,Zeker met een druk leven is het soms lastig om de motivatie te vinden. Dan vraag ik me af waarom ik dit doe, maar uiteindelijk ga ik toch door.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Rob Carmier / Oxfam
Een keer wilde Jorden ermee stoppen. ,,Tijdens trainingen heb ik niet één groot moment gehad waarop ik wilde stoppen, maar wel veel kleine momenten waarop het zwaar wordt. Dan vraag ik mezelf af waarom ik dit doe, maar uiteindelijk ga ik toch door. Voor mij is dit een manier om op een ludieke manier iets te doen tegen ongelijkheid in de samenleving.”
DORPSE BOERENLEVEN
Toch heeft hij een voordeel: ,,Ik ben opgegroeid op het platteland en heb daar echt kennis gemaakt met het dorpse boerenleven en natuurlijk het lopen op klompen. Mijn eerste baantje bij de Lunterse Beek liep ik ook op klompen. In mijn familie is dat heel normaal, dus voor mij hoorde dat er gewoon bij.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Bron: Eigen foto
Jorden kreeg al veel positieve reacties: ,,Mensen vinden het vaak eerst grappig of bijzonder en dat maakt het meteen een goed gespreksonderwerp. Ze zijn wel verbaasd en vragen of het geen pijn doet. Soms moeten ze lachen, maar zodra ik vertel dat ik train voor de London Marathon verandert dat meteen.” Dan komt er respect bij. ,,Het mooie is dat er bij die marathon zoveel bijzondere recordpogingen zijn, dat het ergens ook weer niet zo gek is. Klompen zijn in Engeland natuurlijk vrij ongebruikelijk, maar in Brighton is eigenlijk niets raar. Iedereen wordt geaccepteerd zoals die is.” Ook vanuit Nederland krijgt hij veel steun. ,,Van mijn familie en omgeving. Dat betekent veel voor mij.”
Klompen zijn in Engeland natuurlijk vrij ongebruikelijk, maar in Brighton is eigenlijk niets raar
Hij weet al wat de grootste winst gaat zijn. ,,Sportief wil ik mijn eigen record verbeteren en daarna vooral genieten van de zomer en de tijd die ik nu train weer gebruiken voor leuke dingen. Maar belangrijker vind ik dat het iets losmaakt bij mensen. Als het mensen aan het denken zet of inspireert om zelf iets te doen, dan is dat voor mij de grootste winst.”
OPGROEIEN OP HET PLATTELAND
Aan Ede mist hij: ,,Vooral de rust, de eenvoud en de ruimte van het platteland. En natuurlijk de mensen. Ook de fietspaden en het fijne om van Ede naar Lunteren en Barneveld te fietsen. Er zit iets in opgroeien op het platteland dat je altijd bijblijft. Dat nuchtere en vertrouwde mis ik soms wel. En mijn familie blijft toch het belangrijkste.” Maar hij blijft vonden met zijn oude woonplaats. ,,Gelukkig kan ik elk jaar een paar weken vanuit mijn ouders huis werken in Ede en op die manier verbonden blijven. In Brighton wonen ook redelijk veel Nederlanders, dus af en toe komen de Nederlandse snacks deze kant op.”
IEDEREEN HEEFT EEN STEM
Als laatste geeft de gemotiveerde sporter mee: ,,We leven in een tijd waarin veel mensen voelen dat dingen niet helemaal eerlijk zijn, maar niet altijd weten hoe ze zich kunnen uitspreken. Ik geloof dat iedereen op zijn eigen manier een stem heeft. Of dat nu groot of klein is, het begint met iets doen. Verandering gebeurt niet vanzelf. Dat doen we samen, stap voor stap.”
Wie wil bijdragen of Jorden wil volgen, kan dat doen via: https://whydonate.com/fundraising/world-record-marathon-in-clogs
Meer verhalen over Edenaren in het buitenland lezen? Je vindt hier alle reeds gepubliceerde artikelen in de serie ‘Groeten uit...’.
Ben of ken jij iemand die ook zo’n avontuur is aangegaan? Laat het ons weten.
