Leon en Licia Verwoerdt met hun zoon Sem. ,,Hij houdt van breakdance."
Leon en Licia Verwoerdt met hun zoon Sem. ,,Hij houdt van breakdance." Freek Wolff

‘Elke dag is een [avontuur]’

De veldjes hebben elk een naam die refereren aan plaatsen die in de Bijbel genoemd worden. Op het grasveld van Joppe zit Leon Verwoerdt (49) voor zijn caravan. Hij komt met zijn gezin uit Middelburg. ,,We zitten thuis natuurlijk bij het strand en in de zomer zoeken we altijd de bossen op. Voor de afwisseling. Daar geniet ik van.” Zelf kwam Leon met zijn ouders al vele jaren op het Beloofde Land. Ook met zijn eigen gezin rijdt hij graag weer naar deze camping.

De vakantiegast groeide op in Hellevoetsluis (bij Rotterdam), maar verhuisde vanaf zijn veertiende naar Zeeland. Zijn vader verkocht daar accu’s. Lange tijd werkte de Middelburger zelf in de bouw en vervolgens kon hij aan de slag bij een bedrijf in de chemie.

DUWTJE IN DE RUG Een jaar geleden gooide hij het roer volledig om, want tegenwoordig is Verwoerdt in dienst bij stichting Met Gods Begeleiding hulpverlening in de stad Vlissingen. Hij ziet deze stap duidelijk als de sturing van God. ,,Het mooie is dat ik hier volop met mensen bezig kan zijn. Dat deed ik altijd al graag, maar soms moet je een duwtje in je rug krijgen om hier helemaal je werk van te maken. Eerst dacht ik: hoe moet dit? Maar nu vind ik dat ik dit tien jaar eerder had moeten doen. Het bevalt heel goed.”

Met de medewerkers van de stichting worden personen opgevangen die vastlopen in het eigen leven en in de maatschappij. ,,We mogen hen op weg helpen, met het Woord van God erbij. Dan zie je dat er hele bijzondere en mooi dingen gebeuren. Daar krijg ik zelf ook veel energie van. Elke dag is een avontuur. De ene keer verloopt het prachtig, de andere zie je maar een heel klein stukje vooruitgang. We werken samen met de gemeente Vlissingen.” Mensen die Verwoerdt een helpende hand biedt, lopen vast op verzorging van zichzelf, het huishouden, het financiële plaatje, verslaving, een gebrekkig netwerk, een echtscheiding of ontslag. 

De Middelburger is lid van de Kerk van Jezus Christus, zoals hij het typeert. ,,Ik maak geen onderscheid. In elke gemeente heb je iets moois en zijn er ook dingen minder goed. Totdat Hij terugkomt. Het mooie op deze camping is dat je hier met mensen bent uit allerlei kerken en je merkt dat het heel goed bij elkaar past. Als je op elkaar afstapt met veroordeling in je hoofd, ga je muren opwerpen. Maar dat is niet wat Jezus ons leert. De sfeer is echt goed.”


Verwoerdt is getrouwd met Licia (46). Samen kregen ze drie kinderen: Niels, Loes en Sem. ,,Onze jongste zoon houdt van breakdance. Straks gaat hij hier op de camping naar een dansworkshop met hiphop.” 

Sinds een half jaar werkt Leons echtgenote ook bij de zelfde stichting. Ze is ambulant begeleider en komt bij de mensen thuis, want Licia heeft jarenlang ervaring als maatschappelijk werker, in de jeugdhulpverlening en bij het Leger des Heils. ,,Een beetje dezelfde tak van sport dus.”


OPERATIE Iets verderop zit Anita Bakker (51) voor een degelijke safaritent te lezen. Er staan zonnebloemen op tafel, die een vriendin voor haar verjaardag naar de camping stuurde. ,,Superlief!”, vindt ze. Anita is sinds een jaar verhuisd naar Ermelo en woonde voor die tijd haar hele leven in de stad Rotterdam. Dit had meer dan één reden. ,,Mijn man David (Bakker) en ik verlangden allang om rustiger en meer in de natuur te wonen. Bovendien is hij minder-valide geraakt (wijst op de rolstoel) doordat een operatie aan een liesbreuk niet goed is gegaan. Het ging mis met een liesbreukmat die in zijn buik geplaatst is. Dat was een lang traject en we zijn nu drie ziekenhuizen verder.”


Haar man werkte in de export en raakte hierdoor volledig arbeidsongeschikt. Hij moet nu dag en nacht met pijn leven. Hierdoor is het leven van David en Anita radicaal veranderd. ,,Ik stond als juf voor de klas op een basisschool, maar ben gestopt met werken en ben nu fulltime mantelzorger. Zo ga je door de stormen van het leven, want dit was heel ingrijpend.”


Anita vraagt zich af hoe mensen die niet-geloven door een dergelijk zware tijd heen komen. Het heeft haar vertrouwen in God niet verminderd, maar juist sterker gemaakt. ,,Natuurlijk hebben we hier verdriet om, maar ondanks alles mag je zien dat Hij bij je is. Je wordt afhankelijker. Teleurstellingen worden je niet bespaard, of je nu gelovig bent of niet. Juist daarin mag je zien dat God dichtbij is. Dat gaat je menselijk verstand te boven. Natuurlijk hebben we ook gebeden om genezing, maar de grootste vrede heb je in het besef dat Hij bij je is. Dat Hij met je door het dal van diepe duisternis gaat. Je gaat het leven anders zien. Het verlangen naar en hoop op genezing is er natuurlijk altijd, maar als dat niet komt, mag je erop vertrouwen dat God je steunt en draagt.”


BEKENDEN Haar zoon Christaan (12) mocht een vriendje meenemen naar het Beloofde Land, de camping waar David Bakker al kwam toen hij tiener was. De safaritent bevalt prima. ,,Elk jaar zien we hier bekende mensen terug en dat is leuk. Je maakt hier snel contact.”

Als het gezin weer naar Ermelo gaat, zijn daar de ouders van Anita die op de kat passen. Zij wonen nog in Rotterdam, maar hopen ook naar de woonplaats van hun (enige) dochter te verhuizen. ,,We bidden ervoor dat ze bij ons in de buurt een woning kunnen vinden, want dat is in deze tijd niet zo eenvoudig.”

Anita Bakker voor de safaritent. Ze verhuisde van Rotterdam naar Ermelo.