Suéla Ruitenga is op de crossfiets in haar element: ,,Als ik fiets dan komt er zoveel adrenaline los.''
Suéla Ruitenga is op de crossfiets in haar element: ,,Als ik fiets dan komt er zoveel adrenaline los.'' Charella Hulsbosch

‘Ik ben alleen maar harder gaan trainen'

De Nijkerkse wordt direct doorgestuurd naar het ziekenhuis, waar ze op de eerste hulp belandt. Nog geen uur later ligt ze met een naald in haar buik aan de insuline. ,,Dat was pas het begin, ik heb uiteindelijk vijf dagen in het ziekenhuis gelegen. Dan staat je leven wel op z’n kop.”

Het leven van Ruitenga bestaat op dat moment voor een groot deel uit BMX. Dat begint al vroeg als haar vader een keer EHBO moet posten bij de Nijkerkse Cross Club: ,,We gingen kijken en het leek me wel leuk. Ik kon alleen nog niet zonder zijwieltjes fietsen. Maar ik vond het er zo leuk uitzien dat ik binnen één week wegfietste, zonder die extra wieltjes.”
Ruitenga is het extreme karakter van de sport op het lijf geschreven. ,,Er komt meer bij kijken dan alleen rondjes fietsen. Er zijn zoveel meer trainingen. Eén van mijn favorieten is de autosprint. Dan houd ik me vast aan de auto op de fiets, terwijl de auto vijftig kilometer per uur rijdt. Op een gegeven moment laat je los en dan begint het sprinten. Dat doen we niet alleen voor de kick. Het heeft ook een doel. De fiets heeft geen versnellingen, dus dit is een training om zo snel mogelijk rond te trappen zodat je uiteindelijk ook op de baan harder gaat fietsen.”

NIET KIJKEN Moeder Ria Schouten zit bij het interview, maar heeft zo’n autosprint van haar dochter nooit durven kijken. Ook zusje Allishia Ruitenga is mee en een paar jaar geleden al aangestoken door haar zus. Samen reizen ze heel Europa door voor verschillende kampioenschappen. ,,Het wereldkampioenschap in Bakoe, Azerbeidzjan in 2018 bijvoorbeeld. Eigenlijk zouden we daar niet naartoe gaan, maar omdat in het jaar ervoor diabetes bij mij is vastgesteld, wilde ik bewijzen dat het wel kon. Je komt nog eens ergens, het is niet een land waar je snel naar toe zou gaan op vakantie.”
Ruitenga wordt in dat jaar wereldkampioen. Naar eigen zeggen motiveerde haar ziekte alleen maar meer om er vol voor te gaan. ,,Vanaf dat moment ben ik alleen maar harder en nog meer gaan trainen. De artsen hadden gezegd: ‘Op dat niveau sporten ga je niet meer kunnen’. Ik heb het tegendeel bewezen.”

,, Ik wil laten zien dat je met diabetes type 1 alles kan bereiken wat je wilt

DRAMA Met de coronacrisis komt er ook een dipje in de BMX-carrière van Ruitenga. ,,Het afgelopen jaar was drama,” begint ze te vertellen, ,,Vorig jaar hebben we nog twee kleine wedstrijdjes kunnen rijden, maar dat was het. Iedere keer kwamen we weer dichter bij een geplande wedstrijd, kreeg ik weer wat motivatie om ervoor te gaan. Maar keer op keer werden ze weer uitgesteld. Uiteindelijk is alles gewoon afgelast.” Mentaal is dat zwaar voor de Nijkerkse. ,,Ik heb wel doorgetraind. Ik bleef trainen, maar er kwam niets. Gelukkig is het binnenkort tijd voor het NK en het EK, die gaan sowieso door. Dan krijg je weer die motivatie terug. Eindelijk weer een doel om naartoe te werken.”

Spannend is het wel, het is namelijk weer de eerste wedstrijd in lange tijd. ,,Twintig maanden,” legt de Nijkerkse uit, ,,En deze keer weet ik niet wat ik van de anderen kan verwachten. Normaal zit een deel van het seizoen er al op rond deze tijd, dan weet je hoe de concurrentie ervoor staat. Dat hebben we nu helemaal niet en dus weet ik niet hoe het straks gaat.”
Tijd voor Ruitenga om in het wedstrijdritme te komen en te doen wat ze het liefst doet. ,,Als ik fiets, dan komt er zoveel adrenaline los. Dat is een heerlijk gevoel. Hoe harder hoe beter. Én geen enkel rondje is hetzelfde. Iedere bocht ga je weer net iets anders door.”

Suéla Ruitenga heeft een missie: ,,Ik wil laten zien dat je met diabetes type 1 alles kan bereiken wat je wilt.''
Afbeelding