Zevensprong

Zevensprong

Verhuizen?                 Begin er niet aan!

Verhuizen? Als ik u één advies mag geven: begin er niet aan! Wat een gedoe zeg, wat een stress, wat een werk.

We zijn ´over´ en dat is het goede nieuws, maar niet alles verliep volgens plan. Laat ik starten met een groot compliment voor al die geweldige vakmensen die we de afgelopen weken mochten begroeten, of het nu de keukenmakers, de tegelzetters, elektriciens, loodgieters, stukadoors of de egaliseerders waren. Wat een vakwerk zeg, wat een handigheid, wat een inzicht. Ik ben officieel jaloers.

Ik neem u graag mee naar de dinsdag voor Pinksteren, anderhalve week voor de verhuizing. Op het programma staat vandaag de tegelzetter. De beste man keert na een eerste inspectie onverrichterzake huiswaarts. De hoogteverschillen tussen de te leggen en bestaande vloer zijn zo groot, dat er eerst geëgaliseerd moet worden. Paniek, want morgen moet de keuken worden geplaatst.

De keukenkanjers stellen voor om woensdag ´gewoon´ te beginnen met monteren en de vloer later te (laten) leggen. ,,Vrijdagmiddag wordt er dan geëvangeliseerd´´, krijg ik te horen. ,,Prima als de vakman zijn bijbel meeneemt, als hij ondertussen ook maar de vloer egaliseert´´, is mijn reactie. Tot zover nog geen problemen, maar dan komt het.

Op vrijdagmiddag blijven wij weg uit ons nieuwe huis, omdat er geëgaliseerd wordt. De beste man is drie uur bezig en vervolgens moet de vloer acht uur drogen. En aangezien we geen achterom hebben, kunnen we ons nieuwe huis deze dag niet betreden.

Zaterdagochtend krijgen we een telefoontje vanuit de keukenzaak. ,,De tegelzetter staat voor de deur.´´

,,Nou, dat lijkt me sterk´´, reageer ik, ,,want de tegelzetter komt maandag (tweede pinksterdag) pas.´´ Even later krijg ik een nieuw telefoontje. ,,Het is nog erger. Het zijn niet de tegelzetters, het is de egaliseerder.´´ De beste man bleek vrijdag niet de juiste materialen in zijn auto te hebben en is vervolgens maar huiswaarts gekeerd. Dat heeft hij echter nagelaten te vertellen. Hij heeft ook niet meegedeeld dat hij nu zaterdag aan de slag gaat. Zucht.

De consequentie: we kunnen ook deze zaterdag het huis niet in. En dat is flink balen, want we willen zo snel mogelijk met de vloer in de woonkamer aan de gang, zodat we er onze spulletjes op kunnen zetten op de dag van de verhuizing. Zo missen we twee dagen in de laatste klusweek. Hellup!

Flexibel als we zijn gooien we de schema´s voor de zoveelste keer om en gaan we bij nacht en ontij naar het huis om de houten vloer met verf te bestoken. Dinsdagmorgen (op een belachelijk vroeg tijdstip) is de zevende laag af en lijkt het alsnog goed te komen. Niets is minder waar. ´s Middags blijkt de als wit bedoelde vloer geel uitgeslagen en vertoont hij verdacht veel overeenkomsten met een golfslagbad. Door de vele lagen ver is het hout gaan uitzetten. Mijn teerbeminde is onverbiddelijk. Als hoofd van dit schilderproject krijg ik de schuld in mijn schoenen geschoven. ,,Ik kan wel door de grond zakken. Het enige wat ik nog kan bedenken is dat ik met jou de vloer aan ga vegen.´´

[Erik Roest