Van Beek, dochter van Kalliane en wielrenner Maas van Beek en zusje van Kalyma, heeft de ziekte van Perthes. Bij deze aandoening is de bloedtoevoer naar de heupkop verstoord. Wanneer dit het geval is, zal de heupkop van vorm veranderen. Delen van de heupkop kunnen zelfs afsterven als de bloedtoevoer slecht is. Afgestorven stukjes bot worden door het lichaam zelf weer opgeruimd als de bloedtoevoer weer normaal wordt. Hierdoor verandert de vorm van de heupkop.

LUST EN LEVEN Serieus turnen zit er op dit moment dus niet in voor het talent. Die sport was juist haar lust en leven. Nadat ze eerst aan ballet deed, werd ze drie jaar geleden lid van turnvereniging Dynamique. Ze won meteen haar eerste wedstrijd en bleek eigenlijk te goed voor de rest. Ze toog naar het Lunterse PIT, Plezier In Turnen. Ook hier ontwikkelde ze zich razendsnel onder professionele begeleiding van Danielle Boer en ook daar won ze al snel ook medailles. ,,Ik krijg heel veel te leren, ook van mijn trainers Manja Moraal en Michel Klok. En ik vind het ook leuk om zoveel nieuwe vriendinnetjes te hebben via PIT. Verder heb ik echte selectietrainingen. Ik train zelfs met meiden van 12 jaar. Dat vind ik alleen maar leuk hoor, daar leer ik namelijk ook van.”
Inmiddels staat haar medaillespiegel op elf keer goud en vijf keer zilver. Helaas voor de Braziliaans/Nederlandse moet ze nu dus stoppen en dat is een hard gelag. Ze blikt terug, af en toe ondersteund door haar ouders. ,,Ik had heel veel pijn, van die stekende pijn. Dat begon een jaar geleden ongeveer, ik kreeg bij een training last van mijn bil en de zijkant van mijn heup.”

MASSAGE Haar vader probeerde het te verhelpen via massage. Dit bood echter geen soelaas. ,,Ik schrok wel van die pijnen, ik was daarvoor namelijk altijd fit en kon eigenlijk alles. ” Ze ging het medische circuit in. ,,Maar eerst probeerde ik het via oefeningen nog te verhelpen, maar dat bleek ook niet echt te werken. En toen kwam ook corona nog eens om de hoek kijken.” De Barneveldse heeft naar eigen zeggen nooit zoveel pijn gehad. ,,Ik schreeuwde het soms uit en moest vaak huilen. Op een gegeven moment kwam er een splinter knel te zitten tussen het kraakbeen en de heupkom. Dat vergeet ik niet snel hoor.” Een andere keer haalde ze de wc niet eens. ,,Ik moest papa en mama roepen, mama moest me optillen en ik ging aan de pijnstillers.”

'VREESDE HET ERGSTE' Dit bleek niet het gewenste medicijn. Haar ouders leggen verder uit. ,,We drongen erop aan dat Kaylanne verder onderzocht moest worden. Eerst ben ik heel veel gaan ‘Googlen’ omdat je toch wil weten wat er echt aan de hand is”, vertelt Maas. ,,Ik kwam op een gegeven moment dus bij de ziekte van Perthes terecht en vreesde echt het ergste. We gingen naar een arts en die vertelde al gauw dat dit inderdaad het geval was. Verder werd er ook verteld dat ze nooit meer aan topturnen zou kunnen doen.”
Dat raakte een gevoelige snaar bij Kaylanne. ,,Ik wil namelijk weer in de turnhal terecht komen. Maar daarvoor moet wel de doorbloeding naar mijn heupkop weer op gang komen.” Heil werd en wordt gezocht in zowel het reguliere als alternatieve circuit. Moeder Kalliane vertelt: ,,We doen bijvoorbeeld geluidsgolftherapie. Verder gaan we ook elke woensdag naar een orthomoleculair therapeut, die ook nog eens biochemicus is en manueel therapeut.” Maas: ,,En hij is ook nog eens topsportconsulent. We hebben veel vertrouwen in deze man.”


De hoofdpersoon zelf sluit af. ,,Ik weet dat 20 augustus een spannende dag wordt, dan krijgen we namelijk foto’s binnen vanuit het ziekenhuis. Dan hoop ik goed bericht te krijgen. Maar ik weet zeker dat ik terugkeer in de turnhal. Ik weet niet op welk niveau hoor, maar dat zie ik dan wel weer. En anders ga ik gewoon iets anders doen, tennissen of zo…”

Jurre Jochemsen