Inge Melisse

Vorig jaar was voor ons een onvergetelijke kerst. Half augustus van dat jaar kreeg mijn vader te horen dat hij een tumor bij de galblaas had die ze niet konden weghalen. Ook chemo was geen optie. Ze durfden geen schatting te maken, maar we moesten er vanuit gaan, dat hij geen jaren meer zou leven; eigenlijk gingen ze meer uit van maanden, ongeveer drie. Daar zaten we, pap, mam, mijn broer en ik. Compleet verslagen het verhaal van de dokter aanhorend. Hoe naïef van mij om te denken dat mijn ouders het eeuwige leven zouden hebben. Eenmaal thuisgekomen was het papa zelf die zei: ,,We gaan niet zitten kniezen en zeuren. Ik heb een prachtig leven gehad, een geweldig huwelijk en daar ben ik dankbaar voor."

[ENORME AANLOOP] Natuurlijk moest het voor hem ook een plek krijgen en is er een periode geweest dat hij erg in zichzelf gekeerd was. Maar er was een enorme aanloop van vrienden en familie (evenals de kaarten en bossen bloemen). Dan was het papa zelf die iedereen op zijn gemak wist te stellen. Hij snapte heel goed hoe moeilijk het was bij iemand op bezoek te gaan waarvan je weet dat hij binnenkort gaat sterven. We mochten in zijn bijzijn dan ook niet verdrietig zijn en zeker niet huilen. Maar ik denk dat dat ook vooral voor zijn eigen behoud was.

De drie maanden gingen voorbij. Zijn laatste grote trip buitenshuis was een bezoek aan mijn verjaardag. Het allermooiste verjaardagscadeau! Pap en mam konden ook nog hun 56-jarige bruiloft vieren evenals papa's verjaardag begin december. En dan zie je dat geest en lichaam nauw met elkaar verbonden zijn. Papa ging ervoor, want hoe mooi zou het zijn om ook nog Kerst met elkaar te vieren?

[SAAMHORIGHEID] In plaats van de hele avond aan tafel hebben we gekozen om lekkere hapjes bij de borrel te doen en geen voorgerecht. Omdat papa dol was op soep, heb ik een soep voor hem gemaakt die hij nog nooit op had (spinaziesoep met gerookte zalm) en ondanks dat zijn smaak bijna weg was vond hij hem heerlijk. Toen we aan tafel gingen voor het hoofdgerecht, dat is bij ons traditioneel konijn, kwam hij er gezellig bij zitten. Het ging niet om het eten, want dat waren voor hem een paar muizenhapjes. Maar het ging om de saamhorigheid en het besef dat dit de laatste keer zou zijn. Hij had toch ook wel een beetje zorgen om ons mam. Zou zij het alleen wel redden?

Papa is 25 januari gestorven, twee weken voor de verjaardag van mama. Hij had dit ook nog zo graag mee willen maken, maar het lichaam was op. Ik mocht namens hem mama een boek met een prachtige brief geven op haar verjaardag.

Pas zei ik tegen mijn moeder: ,,Mam, ik ben zo trots op jou!" Papa had zich geen zorgen hoeven maken. Tuurlijk zijn er best wel moeilijke momenten, maar ze probeert van iedere dag wat te maken. Ze gaat er geregeld op uit en heeft veel aanloop. Ook zij is dankbaar voor het leven wat ze met papa gehad heeft en bovendien heeft ze met papa afgesproken dat ze niet alleen thuis blijft zitten kniezen. En dat doet ze dan ook niet!

Mijn moeder heeft mij de liefde voor het eten en koken gegeven, maar er zijn momenten dat je even moet stilstaan bij het feit dat Kerst meer is dan alleen maar lekker eten.

Ik wens jullie allemaal hele fijne feestdagen en wil jullie de spreuk van mijn vader die hij naliet aan zijn kleinzoons niet onthouden: ,,Wees goed voor alle mensen om je heen, dan zijn die ook goed voor jou en ben je nooit alleen."

[Kerstkonijn]

4 konijnenbouten
zout

1 el paprikapoeder
100 g magere rookspekreepjes
1 ui
125 g boter
4 dl rundvleesbouillon (van tablet)
1 dl krachtige rode wijn
1 el peperkorrels
2 laurierblaadjes
stukje foelie
½ el tijm
1 rode Spaanse peper
1 el worcestersaus
1 el zoute ketjap
1 tl gemberpoeder
1 handje rozijnen
2 el bloem

[BEREIDEN]

Konijn uit verpakking halen en in ongeveer 1 uur konijn op kamertemperatuur laten komen. Bouten inwrijven met zout en paprikapoeder. In hete pan spekreepjes uitbakken. Intussen ui pellen en fijn snipperen. Boter toevoegen aan spekreepjes. Ui in ongeveer 3 min. zachtjes fruiten. Aan spek-uienmengsel konijnenbouten toevoegen en rondom bruin bakken. Toevoegen: bouillon, wijn, peperkorrels, laurierblaadjes, foelie, tijm en Spaanse peper. Zachtjes aan de kook brengen. Dan toevoegen: worcestersaus, ketjap, gemberpoeder en rozijnen. Met deksel op pan konijn in ongeveer 2 ½ à 3 uur garen. Verwijderen: peperkorrels, laurier, foelie en tijm. In steelpan bloem iets bruin laten worden. Iets van saus toevoegen en tot glad pakje roeren. Dan al roerende aan rest van saus toevoegen en iets laten koken zodat bloem bindt.

Tip: Maak van een stukje laken en een touwtje een klein bundeltje (zoals een knapzak). Doe hierin de peperkorrels, laurier, foelie, tijm en Spaanse peper. Zo haal je de kruiden er na bereiding heel makkelijk in een keer uit.

Deze knolselderijkoekjes zijn er heerlijk bij en ook makkelijk een dag van tevoren te maken. Even opwarmen in de oven.

Knolselderijkoekjes

1 knolselderij
2 eieren
2 el bloem
zout
(olijf)olie

BEREIDEN

Knolselderij schillen en raspen. In kom mengen met eieren, bloem en zout. In koekenpan flink laag olie verhitten. Schep kleine bergjes knolselderijmengsel los van elkaar in pan. Met spatel plat drukken. Aan beide kanten goudbruin en gaar bakken.