Freek Wolff

Er loopt een mooi bruin hondje rond in haar woning die doet denken aan Hachi, de Akita in de bekende film met de acteur Richard Gere. Op de muur van haar tuin zitten stenen katten, terwijl de raampjes erin gevuld zijn met eigen foto's die een blik geven op haar favoriete vakantieterrein: Griekenland.

De geboren Kampense kwam op tweejarige leeftijd met haar ouders naar Barneveld. Na de lagere school ging Janet naar de ivo-school in Amersfoort, net als haar zus, waar individuele begeleiding centraal stond. ,,Mijn ouders gingen niet naar de kerk en wilden niet dat ik naar een school ging waar het geloof belangrijk is. En in Amersfoort kon je op je eigen tempo leren. Ik was toen heel rustig en volgzaam. Ik heb weleens het idee dat ik pas de puberteit in ging toen ik zeventien was.''

Op die leeftijd leerde Janet haar vriend kennen, die zeven jaar ouder was. ,,Dan wordt je wereld ineens anders. Hij had vrienden die ouder waren en hij vond het niet nodig dat ik studeerde en ging werken.''

Zo ging Janet al heel jong samenwonen, kreeg ze met hem haar dochter Manon en werd ze actief bij de majorettes. ,,Daar gaf ik ook les. Voordat mijn moeder erbij kwam, was het daar voornamelijk excercitie op marsmuziek, want ze kregen les van een beroepsmilitair. Ze vroegen mijn moeder om er meer dans en elegantie in te brengen. Toen kwam ook het werken met een baton erbij. Toch heb ik altijd gezegd: ik hoop dat mijn kinderen niet naar de majorettes gaan (lacht). Ik vond het zelf best leuk om te doen, want in mijn tijd was het meer voor de ontspanning en gezelligheid. Later moest je diploma's halen en prestaties leveren. Dat vind ik helemaal niet leuk. Wel vond ik het altijd leuk om in de schijnwerpers te staan. Dat was vroeger zo en dat is zo gebleven.''

Haasjes rolde ook snel in bestuursfuncties van de peuterspeelzaal en de school van haar kinderen. ,,Als je het niet eens bent met de manier waarop dingen lopen, moet je zorgen dat je er iets aan kunt veranderen. Ik vind het leuk om vrijwilligerswerk te doen, al zullen sommige mensen zeggen dat je niet goed wijs bent.''

[RELATIES] Janet en haar man groeiden uit elkaar en gingen na ruim vier jaar scheiden. Daarna haalde ze haar praktijkdiploma boekhouden en deed de meao in de avonduren, inclusief bedrijfsadministratie en bedrijfseconomie. ,,Kantoorwerkzaamheden waren vanaf dat moment nooit een probleem. Ik vond het leuk, omdat je er qua tijd flexibel mee uit de voeten kunt.'' Diverse bedrijven maakten gebruik van haar administratieve diensten, zoals garagebedrijf Be Visscher. ,,Mijn huidige man werkte daar als monteur en dat vond ik meteen zó'n leuke man. Hij was heel rustig, geen praatjesmaker. Dus heb ik er van alles aan gedaan om de aandacht op mij te vestigen.'' Met hem kreeg Janet haar tweede dochter Amber.

Later schreef Janet zich in bij Allright Uitzendbureau. Bij dit bedrijf zelf kon zij al snel aan de slag in de administratie, net als op kantoor bij een bedrijf in De Valk. Toen de filiaalmanager van Allright wegging, trok ze de stoute schoenen aan en solliciteerde. ,,Ik werd aangenomen, maar ik kwam erachter dat dit niet werkte, omdat ik een parttime functie had. Er gebeurden allerlei dingen in het bedrijf, waar ik geen grip op had. Dat was heel vervelend. Zo erg, dat ik daar overspannen ben geworden. Toen heb ik een paar maanden thuis gelopen. Ik vond dat heel eng. Als je overspannen bent, herken je jezelf niet meer. Als mijn man vertrok, ging ik in een hoekje zitten. Volgens mij bewoog ik de hele dag niet.'' Dus stopte ze met die functie en zat ze een poosje zonder werk. In die tijd gebeurde er in Janets omgeving veel op het gebied van relaties. Haar vader was overleden, haar moeder had een nieuwe relatie, haar dochter kreeg een vriend en haar vriendin had relatieproblemen. ,,Dat gaf me zoveel inspiratie dat ik het op papier ging zetten. Gewoon uit hobby. Voor de Barneveldse Krant ben ik ook nog correspondent geweest. Dat verhaal van twintig A4'tjes heb ik bij een uitgeverij gebracht. Een half jaar later kreeg ik pas een reactie, maar toen had ik al een baan bij een telefoonwinkel. Ik moest het boek binnen een maand af hebben en dus heb ik keihard gewerkt.''

Dat werd 'String' en het tweede boek kreeg de titel 'Hoge hakken op perron 7'. ,,Ja, er zitten heel wat dingen in die ik zelf heb meegemaakt of die ik hoorde. Wel geromantiseerd, een beetje aangedikt, zodat het leuk is om te lezen. 'String' gaat over een vrouw die problemen heeft in haar relatie en dan een buitenechtelijke relatie begint. Ik had het boek 'De hufter op het witte paard' gelezen. Daar moest ik erg om lachen, maar dat eindigde in een drama. Ik wilde iets schrijven dat tot het eind grappig blijft (lacht zelf). Humor is voor mij heel belangrijk.'' De uitgever was op zoek naar moderne erotische verhalen. ,,En van mijn vader heb ik geleerd dat je alles kunt als je het maar wilt. Dus ben ik af en toe met die boeken wat meer in detail getreden.''

In het begin werd het werk van de Barneveldse schrijfster vergeleken met de boeken van Heleen van Royen. ,,Ik had nog nooit een boek van haar gelezen. Later zag ik dat ze veel grover in de mond is dan ik.'' Het wereldberoemde kassucces 'Vijftig tinten grijs' vindt Janet beduidend anders dan haar schrijfstijl, omdat hier bijvoorbeeld geweld in voorkomt. ,,Ik heb dat boek wel doorgeworsteld, maar dat spreekt me helemaal niet aan. Ik vind het niet prettig lezen. Dingen onder dwang doen, daar heb ik helemaal niks mee. Ik probeer mijn verhalen romantischer te maken.''

[EIGEN WINKEL] Toen de telefoonwinkel sloot, moest Haasjes weer haar bakens verzetten. Een leegstaand pand aan het Dijkje inspireerde haar om een eigen winkel te beginnen. ,,We hebben bij ons thuis nogal een forse cupmaat en toen kon je daarmee heel slecht slagen bij de standaard winkels. Zo is het idee ontstaan van een lingeriezaak. Toen kwam er vanuit het publiek eigenlijk steeds meer vraag naar erotische artikelen en condooms. Daar ben je dan ondernemer voor, om in te springen op de vraag.''

Janet was best wel eens verbaasd over de Barneveldse klanten die ze in haar zaak Dazzling ontving. ,,Er kwamen allerlei soorten klanten die het leuk vinden om erotisch speelgoed te hebben. Het is prettig dat je die mensen kon helpen. Dat ze niet naar Ede of Amersfoort hoeven. Ik kreeg ook veel jongeren in de winkel. Die wilden niet bij de DA een pakje condooms kopen, omdat ze dan de kans liepen dat de buurvrouw ineens achter ze stond. Dan voelden ze zich niet prettig en bij mij konden ze alles vragen.''

[ONGEDWONGEN SFEER] In Dazzling kwamen soms ook mensen die het eng of moeilijk vinden om met iemand anders over seks te praten. ,,Ik had een zitje met koffie. Zo creëer je een ongedwongen sfeer. Ik had natuurlijk ook gewoon lingerie. Je kon daar rustig bij kijken en dan eventueel voorzichtig een stap verder doen. Ik kreeg heel verschillende mensen in mijn winkel.''

Janet fungeerde soms ook als een soort hulpverlener op het gebied van seks. ,,Ik heb altijd geprobeerd om heel eerlijk te zijn en alles precies bij de naam te noemen. Ook om erachter te komen wat je klanten precies bedoelen. Zo had ik een keer een meisje die wat problemen had met haar vriend en ik gaf haar het advies om alleen maar dingen te doen die ze zelf wilde. Dat staat voorop. Daar moet je vriend respect voor hebben.''

Haasjes vindt het prima als stellen het bespreken van seksualiteit beperken tot de eigen relatie. ,,Maar ik denk dat het taboe nog steeds niet helemaal weg is, zeker niet in deze omgeving. Het idee heerst nog steeds dat je er niet over moet praten en misschien zelfs dat je er niet te veel van moet genieten (gniffelt).''

Wat ze belangrijk vindt voor een goede seksuele relatie? ,,Dat je aangeeft wat je fijn en niet fijn vindt. Want er zijn natuurlijk vrouwen die minder snel - we zullen het maar even echt bij de naam noemen - een orgasme krijgen. En als je dan niet aan je partner vertelt hoe dat wel kan gebeuren, schiet het niet op. Je zult dan toch wat moeten sturen. Ik kan me voorstellen dat vrouwen dat lastig vinden, zelfs met hun eigen partner. En zeker op het moment suprême. Maar misschien kun je dat samen op een handiger moment wel met elkaar bespreken. Want een man is geen helderziende.''

Toen de eigenaar het pand liet verbouwen, stopte Janet met Dazzling. ,,Ik heb geprobeerd om tijdelijk ergens een pand te huren, maar dat is niet gelukt. Bovendien werd de huur na mijn eerste contract met 46 procent verhoogd. Toen ik ook nog voor vijf jaar moest tekenen, heb ik dat niet gedaan. De grap was er toen wel af.''

Janet ging vrijwilligerswerk doen bij Welzijn Ouderen Barneveld. ,,Soms zijn ouderen net pubers. Dan vinden ze dat ze alles kunnen zeggen, omdat ze daar de leeftijd voor hebben. Maar dat maakt het ook weer erg leuk.'' Op verzoek kwam ze ook bij deze organisatie in dienst.

[BORSTKANKER] Totdat in februari 2014 borstkanker bij haar werd geconstateerd. ,,Ik was voor controle geweest en je staat er niet bij stil dat er iets aan de hand kan zijn. Toen de huisarts me belde met de mededeling dat ik moest komen, drong dat eerst nog niet tot me door. Ik moest 'afwijkend' weefsel meteen laten onderzoeken om te kijken of het helemaal niets zou zijn of het beginstadium van kanker. Toen was ik helemaal gerustgesteld, maar toen de uitslag kwam, was het écht borstkanker en was de klap extra hard. Ik dacht toen: ik praat er niet over, dan is het er ook niet. Maar zodra ik wakker werd, ging het in mijn hoofd malen en was ik mijn begrafenis al aan het regelen, tot en met de muziek en de broodjes toe. Ik raakte niet in paniek, maar was er wel constant mee bezig hoe het verder moest met de mensen die achter zouden blijven. Nee, ik was niet bang om te overlijden.''

Janet werd geopereerd in Ede. Dat was een kleine ingreep, waarna ze ook nog bestralingen kreeg. ,,Daar vlak voor heb ik nog een borstverkleining gehad, omdat ik ook altijd last van migraine had. Dat weefsel is onderzocht en ook dat was allemaal goed. In februari van dit jaar heb ik nog een controle gehad, met een gunstige uitslag.''

Intussen maakte Janet ook nog een carrièreswitch, want ze werd vervangend docent. Ze begon als onderwijsassistent bij het Edison College in Apeldoorn. ,,Ik vind pubers heel erg leuk. Ze zijn heel erg eerlijk en ook wel naïef. Problemen probeer ik met een beetje humor op te lossen. Ze zeggen dat ik niet boos kan worden, maar dat is wel zo hoor. Het is heel belangrijk dat je respect hebt voor je leerlingen. Je moet ze niet als kinderen behandelen en aandacht voor ze hebben. Ik zal nooit grapjes maken ten koste van leerlingen. Maar het is nooit saai.''

Nu werkt Janet ook drie dagen in de week met vmbo-leerlingen op Sprengeloo in Apeldoorn. ,,Ik ben de hele week weer onder de pannen.'' De blog die Janet schreef tijdens haar periode met borstkanker wil ze misschien nog gebruiken om te publiceren. ,,Want er zit wel een hoop humor in.'' Haar dochter Amber zegt dat ze tegen haar moeder opkijkt. ,,Ze doet wat ze wil en trekt zich niets aan van anderen.'' De hond kijkt vanuit zijn bench toe en lijkt het allemaal prima te vinden.