Door Freek Wolff

'This home is blessed with love, laughter, friendship and a cat' prijkt er als spreuk op de muur. ,,Ik ben een warm nest thuis meer gaan waarderen. Ik ben er zoveel mogelijk voor de kinderen. Juist nu in deze leeftijd.'' Céline woont hier met haar twee kinderen Daniël (17) en Julia (14). Ze is gescheiden. ,,Dat ging gelukkig op een heel normale manier. Geen groot drama. Er bleef een goede verstandhouding met de vader. We waren samen tot de conclusie gekomen dat we een andere kant op waren gegroeid.''

En hoe was het vroeger thuis?
,,Het was gezellig met twee broers en een vader die voor een bank werkte en een moeder die in de boekhouding werkte. Ze was een zelfstandige vrouw en dat heb ik van haar meegekregen.''

Rooms-katholiek, carnaval ('dansmarieke'), het Bourgondische leven, het past allemaal bij jou?
,,Ja, het voelde allemaal als een warm bad. De kerk vind ik een belangrijke plek voor iedereen. Toen ik een tijdje in Wales woonde, vond ik het heel fijn dat de rituelen daar precies hetzelfde zijn. Dat voelde als thuis. Dat geeft een vorm van herkenning en veiligheid. De hele opbouw van elke mis en de communie. Ik zie dat trouwens niet letterlijk als de transformatie van brood in het lichaam van Jezus. Wel vind ik het heel mooi als symboliek voor verbondenheid.''

En de betekenis van Jezus daarbij?
,,Opstaan uit de dood zie ik als teken om wakker te worden en de ogen te openen. Bewustwording om je taak te volbrengen. Jezus is een heel belangrijk figuur om bespreekbaar te maken dat je wakker moet worden."

En bestaat er zoiets als zonde en vergeving voor jou?
,,Ik vind de mens van nature niet zondig. Dat je vergeven kunt, vind ik wel een groot goed. Maar ik vind het te gemakkelijk door één persoon op te offeren dat alles weer oké is. Net zoiets als de biecht met tien 'wees gegroetjes'. Je moet fouten erkennen, spijt hebben en anderen vergeven. Je hebt een verantwoording op aarde.''

Wat vind je een fijne boodschap in de parochie?
,,Dat het niet geënt is op wat je verkeerd doet. Een stuk verdieping, bijna humanistisch, dat je iets kunt betekenen voor je medemens. Bijbelteksten vat ik niet te letterlijk op, ik vertaal ze naar het nu. In 'zwaardere' kerken worden die mijns inziens soms wat uit z'n verband getrokken. Een voorbeeld is het verhaal over de herder en zijn schapen. Je hebt de versie waarbij God het afgedwaalde schaapje terughaalt. Dan staat de herder erboven. Je hebt ook een versie waarbij accent wordt gelegd op het gevonden schaap dat méér waard is, omdat dit dier het lef had om zijn eigen weg te kiezen. In de katholieke kerk vind je daar meer ruimte voor.''

Het 'roomse' heeft voor veel katholieken een negatieve lading. Sommigen ervaren dat zelfs als scheldwoord. Hoe komt dat toch?
,,Ik ben niet zo bezig met Rome. Een katholiek is goed in staat zijn eigen geloof vorm te geven en laat zich geen regels of dogma's voorschrijven. Spiritualiteit en saamhorigheid zijn belangrijker. Bezig zijn met wat wel en niet mag, hebben wij niet zo.''

En hoe kijk je dan aan tegen de Tien Geboden?
,,Dat moet je in de tijd plaatsen waarin het opgeschreven werd. Toen waren ze keihard nodig. Maar hoe we met elkaar omgaan is nu het allerbelangrijkste. Heb uw naaste lief als uzelf. En niet persé kerkelijke regels, maar eigen verantwoordelijkheid dragen.''

Je ging naar het protestantse Fontanus College.
,,Bij mijn vriendinnen werd thuis uit de Bijbel gelezen. Heel bijzonder. Het riep wel bij me op dat het iets is wat moet en waar niet zo bij werd nagedacht. Op de basisisschool was ik wel jaloers op mijn vriendin die een tien op haar rapport had voor het psalmversje (lacht).''

Hoe zie je de rol van de kerk?
,,Ik ben niet zo van het plaatsen van hokjes, al snap ik dat veel mensen de kerk nodig hebben als een vorm van veiligheid. Soms vind je iets voor je persoonlijke ontwikkeling in de kerk. Maar God kun je ook elders ontmoeten. Een pastoor die ooit bootvluchteling was, zei: 'Ons bootje ging ten onder, maar toen kwam er een grote boot en die mensen trokken ons aan boord. Op dat moment zag ik God'. We kunnen veel voor elkaar betekenen. Ik geloof niet in dat kinderlijke idee van een God die op een troon zit. Ik zie God ook in de natuur, zoals de zon die in een druppel straalt.''

Dat laatste leerde je ook omdat je bijna vier jaar geleden een hartstilstand hebt gehad?
,,Ja. Mijn kinderen zeggen altijd dat ik in mijn tweede leven zit. Ik stond er letterlijk bij stil dat ik er nog ben. Het was niet voor niks. Als ik dood was gegaan, wat had ik dan achtergelaten? Ik was eigenlijk niet tevreden. Ik had geen bijna-dood-ervaring met een tunnel of wit licht. Wel voelde ik een rust. Nee, ik ben nu niet bang dat het weer gebeurt, anders was ik toen wel overleden. Ik had meer zoiets van: de komende tijd wordt het goed. Redelijk extreem zelfs, zodat ik met de auto hard door de sneeuw reed. Dan zei ik tegen mijn moeder die naast me zat: mijn tijd is het nog niet. Dan zei ze: ja, maar van mij misschien wel (lacht).''

Je bent veel gaan reizen?
,,Ja, dat wilde ik niet meer uitstellen. Vóór die hartstilstand was ik veel strenger voor mezelf. Wat zou een ander ergens van denken? Maar nu geloof ik meer in een hemel op aarde dan in een hiernamaals. Alles eruit halen, maar niet ten koste van anderen. Er zijn voor je medemens! Het is geen egoïstisch verhaal. Je bestaat later voort als ze het nog over je hebben. Mijn oma was zo'n voorbeeld. Ze was een heel krachtige vrouw, ook al had ze tien kinderen, een slechte gezondheid en moest ze op de boerderij de eindjes aan elkaar knopen. Als je iets positiefs uitstraalt, kun je meer voor een ander betekenen.''

Wat is de gedachte achter het 29United World College (UWC)?
,,Dat komt bij Kurt Hahn vandaan, een Duitse onderwijsfilosoof. Iedereen is daar welkom, los van je financiële of religieuze achtergrond. Er komen studenten van negentig nationaliteiten. Je woont en werkt daar twee jaar. Ik was net een spons om alle indrukken te absorberen. In die tijd viel de Muur, Mandela werd vrijgelaten, mijn beste vriendin kwam uit Joegoslavië en een Israëlisch meisje moest in het leger. Dat heeft me enorm gevormd. Ik geloof echt dat er plek is voor iedereen, of je nu protestants of boeddhistisch bent. Ruimte geven.''

En die gedachte breng je nu zelf over?
,,Ja, ik geef een dag per week trainingen op vwo's. Veiligheid is nu een hot item. Hoe gaan we met elkaar om? Hoe communiceren we met elkaar? We gunnen leerlingen dat ze sterke mensen worden. Ik ben idealist pur sang.''

Na dat UWC als tiener was je zoekende zoals je dat zelf zegt.
,,De slogan was 'You are the leader of the world' en dat gaf wel een bepaalde druk. Ik studeerde Spaans en financiën, maar dat maakte ik niet af. Toen heb ik bij Scouting Nederland gewerkt aan de ontwikkeling van jongeren. Ik maakte een systeem waarmee je competenties in kaart kunt brengen en ontwikkelde vrijwilligersbeleid.''

En zo ben je daarna terug bij het UWC gekomen.
,,Ik werd gevraagd voor het bestuur. In Nederland zit de organisatie in Diemen. Ik werf sponsorgelden en bezoek veel scholen.''

Je was getrouwd, maar dat bleef niet zo.
,,We zijn samen opgegroeid, hebben veel voor elkaar betekend en hadden een romantische start. Daar kijk ik mooi op terug. Ik trouwde jong en was jong moeder. Mijn man was een tevreden persoon, maar ik was onrustiger, ambitieuzer. Die verschillende karaktertrekken werden steeds sterker. Samen besloten we toen tot een scheiding. Hij heeft nu een vrouw die veel beter bij hem past, waar hij gelukkiger door wordt. In elke fase van je leven kunnen er andere personen bij je passen. Voor mijn kinderen vond ik dit wel het grootste drama, want het betekent een knip in hun leven.''

De politiek, waarom boeit dat?
,,Ik vind de ontwikkeling van mensen belangrijk. Daarom voel ik me bij D66 het meest thuis. Iedereen mag daar zijn wie hij of zij is. In Barneveld werd ik benaderd voor Pro'98, waarin D66 samenwerkt met de PvdA en Pro Barneveld. Ik ben gaan kijken en merkte dat ik me wel thuis voelde. In de politieke arena mogen fracties fel de tegenstellingen belichten, terwijl partijen als geheel iets kunnen betekenen voor de gemeenschap. Daarom ben ik bestuursvoorzitter. We willen een verbindende factor zijn, met elkaar in gesprek blijven. We hebben toch allemaal het doel om een prettige omgeving in Barneveld te realiseren? Verantwoordelijkheid nemen voor wat er gebeurt. Toch zou ik ook wensen dat er meer plek is voor dualisme. Het mag best knetteren tussen de fracties.''

Dit voorjaar verliep de coalitievorming niet vlekkeloos voor Pro'98.
,,Ik vind het heel kwalijk dat wij niet serieus genomen zijn als coalitiepartner, terwijl we de tweede partij zijn geworden. Er is niet eens een gesprek geweest en dat is heel pijnlijk. Mensen waren daar heel verdrietig over, maar we gaan voorkomen dat we zuur worden. Nu moeten we laten zien waar we voor staan: verbinding. Dat geeft energie.''

Hoe geeft je iedere burger de ruimte?
,,We willen de sfeer in Barneveld behouden. Rust is een gewaardeerd goed, daar willen we niet aan tornen. Daarom geen winkels open op zondag, al zou je wel kunnen denken aan de supermarkten voor enkele uurtjes. En... het gras maaien op zondag mag van mij, maar dat is niet nodig. Dan sta ik niet op de barricades. Je moet in staat zijn om rekening met een ander te houden, dat is niet meer dan normaal. Net als dat je niet na tienen 's avonds nog in de muur gaat boren. Een respectabele manier van omgang met elkaar.''

Je bent ook van de scouting?
,,Ja, dat past mooi in mijn lijn. Daar worden jongeren zich bewust van hun omgeving. Het mooie is dat er vrijwillig voor kinderen wordt gewerkt. Ze leren in het spel zelfstandigheid en verantwoordelijkheid in de natuur.''

Bach, U2 of Borsato?
,,U2 was van mijn jeugd. Nummers als Beautiful Day en Elevation vind ik mooi, want het geeft positieve opwekking. Maar ik kan ook van klassiek genieten, zoals de bezinnende pianomuziek Canto Ostinato van Simeon ten Holt.''