Tijdens mijn preek is hij weer verdrietig en ik hoor hem steeds zeggen: ,,ik wil naar huis”. ,,Nog even wachten Jan Bernard”, zeg ik, ,,straks is er koffie en er is ook nog iets bij en er wordt een baby'tje gedoopt”. Het woord koffie blijft hangen. ,,Bakkie troost?” zegt hij. ,,Ja”, zeg ik, ,,een bakkie troost”. Dan is het goed.