Maar vooruit, als we even doordenken dan zouden we best de Hortense Eugénie Cécile de Beauharnais-laan kunnen introduceren. Hortense was de echtgenote van Lodewijk Napoleon. Het zal u niet ontgaan zijn dat er in het anders zo vredige en ruimdenkende Voorthuizen welhaast een burgeroorlog is ontstaan over een te plaatsen standbeeld van deze Franse koning. Wellicht een idee om dan maar een straat te vernoemen naar zijn vrouw. Winwin: Pro´98 tevreden, de tegenstanders van het gewraakte standbeeld ook. Al zou het wel een zure ontwikkeling zijn voor de initiatiefnemers zelf. Maar vooruit, als een standbeeld niet verbindend werkt, maar ervoor zorgt dat mensen moeten worden verbonden (door alle schermutselingen), dan mag je je serieus afvragen of het verstandig is de plannen doorgang te laten vinden.

Andere mogelijkheid voor een mooie damesnaamweg is natuurlijk Hasse Simonsdochter, de vrouw van de omhoog gevallen struikrover Jan van Schaffelaar. Maar daar heb ik wel bedenkingen bij, omdat naar deze dame al een heel industrieterrein (Hasselaar) is vernoemd. Adriaan Guldie was er na het Pro-voorstel uiteraard als de kippen bij om de eerste vrouwelijke wethouder van Barneveld naar voren te schuiven: Jo van Huffelen, niet geheel toevallig van dezelfde partij als Guldie. Het lijkt een kwestie van tijd voor het Monique Rosbergen Pad wordt aangelegd, al ben ik dan weer bang dat die route alleen maar toegankelijk wordt voor vrouwen met blote voeten. Al bij al denk ik dat het heel lastig wordt om met goede vrouwennamen ons straatnaamquotum te halen, dus zullen we creatief moeten zijn. Wellicht kunnen we leuke afgeleiden overwegen als Aanrechtsteeg, Zeurstraat en de Ik Heb Hoofdpijnlaan.

Over dames gesproken: de favoriete sport van mijn teerbeminde is kringlopen. Op een vrije dag bezoeken we geregeld een handvol kringloopwinkels. Mijn duifje verzamelt verzamelingen en vindt daarom altijd wel één of meerdere schatten. We hebben inmiddels een tweede inloopkast laten bouwen om alle kleding kwijt te kunnen. Ik beperk me tot de altijd gezellige koffiehoek en de afdeling boeken. Op mijn nachtkastje ligt een imposante stapel titels die nog wachten op tijd. Of moet ik zeggen: prioriteit. Elke keer zeg ik tegen mezelf dat ik geen ´nieuwe´ boeken mag aanschaffen, maar ja, er ligt altijd wel weer een pareltje tussen.

De komende weken ga ik me verdiepen in de recente pennenvruchten van de dames Isa Hoes, Susan Smit, Lideweij Bosman en Joyce Wagensveld, die binnenkort in het Schaffelaartheater te gast zijn bij het Literair Café Barneveld (op 22 april om precies te zijn, er zijn nog kaartjes). Als het met de namen van straten niet lukt, kunnen we die avond in ieder geval met trots verkondigen dat we het vrouwenquotum bij het Literair Café ruimschoots hebben gehaald.

[Erik Roest]