Door anderen werd het weer ook wel guur genoemd. Je zou dan verwachten dat onguur het tegenovergestelde zou betekenen (onguur weer is lekker weer), maar niets is minder waar. Sterker nog, onguur wordt niet gebruikt bij regen of zonneschijn, maar bij mensen. ,,Hij is een onguur type.´´ Als dat over je gezegd wordt, dan weet je dat je reputatie op het spel staat. Guur en onguur zijn beide negatief. Heel verwarrend.

En wat te denken van de uitdrukking ´ergens een hard hoofd in hebben?´ Dan heb je ergens weinig vertrouwen in, zie je de oplossing niet (meer). Maar als je ergens een zacht hoofd in hebt, heb je er dan wel vertrouwen in?

In dat geval heb ik een hard hoofd in de komst van windmolens naar onze mooie gemeente. Ook in De Glind en zelfs in Achterveld komen bewoners in het geweer tegen de mogelijke plaatsing van ´torenhoge turbines´. Wat een lezer onlangs in deze krant suggereerde, is zo gek nog niet. Werk samen met de gemeenten Amersfoort en Nijkerk en zet een paar windmolens bij de nieuwe versie van het knooppunt Hoevelaken. Dan heeft niemand er verder last van.

De Garderense ondernemers hebben juist weer een zacht hoofd in de komst van een grote groep mariniers naar het nabijgelegen Nieuw Milligen. Ondernemer Erik Kroon heeft het leger al laten weten dat zijn klimbos beschikbaar is voor oefeningen. En als Veluwespecialist wil hij met zijn uitgebreide arsenaal aan transportmiddelen best wel een bijdrage leveren als er een navigatie-oefening moet worden uitgezet. Ook de plaatselijke restauranthouders rekenen zich rijk. Zij zullen binnenkort Garderens Gemarineerde spareribs op de markt brengen.

Ondertussen waren we bij de Koninklijke BDU in de ban van het onverwachte vertrek van algemeen directeur Henk van Esch. Na 43 jaar trouwe dienst gaat hij iets anders doen. ,,Op mijn zestigste begin ik aan mijn tweede baan. Heel apart´´, zegt hij verderop in deze krant (in de Weekendbijlage). In een openhartig interview geeft Henk zichzelf op ontwapenende wijze bloot. De afgelopen jaren viel hij in toenemende mate ten prooi aan metaalmoeheid, wat hem uiteindelijk deed concluderen dat het tijd werd om plaats te maken voor iemand anders. Een moeilijk, maar ook dapper en wijs besluit. Menigeen had in zijn positie lekker de rit uitgezeten, maar zo zit Henk niet in elkaar. Zijn belangrijkste les, die hij zelf ook consequent in praktijk bracht: behandel iedereen hetzelfde.

Henks meest in het oog springende kwaliteit is dat hij ontzettend soepel schakelt. Hij ziet wie hij voor zich heeft en past de inhoud en toon van zijn verhaal daarop aan. Een verbindingsofficier, die makkelijk contact maakt. Met die nieuwe werkomgeving, in Gennep, komt het helemaal goed dus. Ik heb daar een buitengewoon zacht hoofd in.

[Erik Roest]