Qua nieuws had ik me een week volledig afgesloten van krant en internet, zodat ik flink schrok bij het lezen van de volgende kop: 'Doek valt voor Didi'. 'Heb ik weer', dacht ik. Ben ik net een week weg en wordt er opeens zomaar een wethouder (Didi Dorrestijn-Taal) ontslagen. Naar de reden moest ik gissen. Gelukkig maakte mijn teerbeminde mij al snel duidelijk dat het niet om de wethouder, maar om de gelijknamige modeketen ging. Maar goed ook, want Didi en ik spreken dezelfde Taal. En ook goed nieuws voor zwemvereniging DWK, waar de wethouder vandaag als toeschouwer te bewonderen is. De vorige keer dat ze ergens als supporter aanwezig was (bij een voetbalwedstrijd van vv Stroe) wist ze met haar aanwezigheid de voetballers te inspireren tot een historische inhaalrace (van 0-4 naar 4-4 in minder dan een half uur).

Een dag na de jaarwisseling sloot Asje van Dijk zich aan in een lange rij van burgemeesters die een hartstochtelijk pleidooi hielden om de verkoop en het afsteken van vuurwerk aan banden te leggen. Op Facebook leverde dat instemmende reacties ook, maar ook de tegenstanders meldden zich in groten getale. Zo viel het woord 'betutteling' nogal eens. Daar heb ik een beetje moeite mee, want betutteling is geen inhoudelijk argument. Dat is alleen maar een containerbegrip om te laten weten dat je vindt dat de overheid zich niet moet bemoeien met vuurwerk, omdat jij vuurwerk nou eenmaal leuk vindt. Als de overheid iets doet wat jou niet aanstaat, noem je het betutteling. Een zwaktebod, als u het mij vraagt. Of is dat ook te betuttelend?

Leuk was de nieuwjaarsreceptie in De Glind, waar de plaatselijke jeugd enthousiast musiceerde. Onder leiding van muziekdocent -je verzint het niet- Frans Mineur.

Dieptepunt was natuurlijk de gerechtelijke uitspraak in het slepende mkz-dossier, waarin de argumenten van de Kootwijkerbroekers naar de prullenbak werden verwezen. Juridisch zal het allemaal wel kloppen, maar mijn stevige vermoeden staat nog als een huis: er is nooit mkz is geweest. Eén kritische kanttekening. Toen de boeren de rechtszaal betraden, was de rechter al bezig met zijn uitspraak. Tja jongens. Jullie hadden negentien jaar om je voor te bereiden op deze dag. En toch kom je dan nog tien minuten te laat…

[Erik Roest]