‘Heeft een bruid of bruidegom ooit ‘nee’ gezegd ?

,,Heb je wel eens meegemaakt dat een bruid of bruidegom op het moment suprème ‘nee’ zei?’’

Dat is bijna altijd de eerste vraag die mensen stellen als ik vertel dat ik trouwambtenaar ben. Ik heb het gelukkig nog nooit meegemaakt.

Een Barneveldse collega kwam er ooit achter dat een bruidegom met zijn vrienden een weddenschap had afgesloten (,,Als je nee zegt, krijg je een krat bier´´). Via een telefoongesprek maakte ze op voorhand korte metten met dit onzinnige voorstel. 

Als een bruid of bruidegom nee zegt, mogen wij als trouwambtenaren de ceremonie afbreken en het huwelijk onwettig verklaren. En daar zit natuurlijk he-le-maal niemand op te wachten. 

Ik hou van een informele bijeenkomst, maar het ja-woord is een plechtig moment dat serieus genomen dient te worden. Bruid en bruidegom zeggen namelijk ja tegen elkaar voor de rest van hun leven. In voor- en tegenspoed, u kent het wel. Daar hoort een volmondig ja bij. 

Nu zijn bruidsparen helemaal niet verplicht om ja te zeggen, maar uit het antwoord moet ik wel kunnen afleiden dat de echtelieden van plan zijn om er wat van te maken. ,,Nou, vooruit dan maar´´, is wel het minimale wat je dan als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand wilt horen. Leuker is als het ja-woord met enthousiasme gepaard gaat, dat een bruid of bruidegom iets roept als ‘ja natuurlijk’ ´ik heb er zin in’ of ‘heel graag´. 

Bij een enthousiast ja-woord hoort ook een enthousiaste reactie van het publiek. Ik kan me nog een Turkse bruiloft in Leiderdorp voor de geest halen waarbij de aanwezigen helemaal uit hun plaat gingen toen de bruidegom ja had gezegd. En toen moest de bruid nog komen.

,,Kom je wel eens stellen tegen waarvan je denkt: ´Doe het niet, ga alsjeblieft niet trouwen?´ Dat is bijna altijd de tweede vraag die mensen stellen als ze horen dat ik trouwambtenaar ben. Ik heb onlangs een boek gelezen van een Hilversumse collega, die na duizend huwelijken de balans opmaakte. Hij beschreef daarin verschillende horror-huwelijken die op voorhand gedoemd waren te mislukken. Dominante bruidegoms (die hun vrouw als voetveeg gebruikten) en zeurende, veel te veeleisende bruiden met extreme wensenlijstjes vormden daarbij een rode draad. 

Ik heb zelf gelukkig nog geen één keer bij een bruidspaar gedacht: ´Begin er niet aan.´ Tot op heden laat ik mij telkens weer verrassen door de mooie verhalen van mensen die vol overtuiging voor elkaar kiezen en op hun trouwdag volmondig ja zeggen.

Of iets wat daarop lijkt.

Redacteur Erik Roest is als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand verbonden aan de gemeenten Leiderdorp en Barneveld. In de rubriek Trouwens vertelt hij over zijn belevenissen als trouwambtenaar.